«Η ψυχική υγεία των αστυνομικών εν μέσω της πανδημίας COVID-19»

Από τους πρώτους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας, είναι και οι αστυνομικοί

Ο Π.Ο.Υ ορίζει την πανδημία με βάση την ξαφνική αύξηση του αριθμού των ατόμων που έχουν την πιθανότητα έκθεσης σε μια νέα ασθένεια σε περισσότερες από μια χώρες ή ηπείρους, καθιστώντας την ένα παγκόσμιο ζήτημα και όχι ένα ζήτημα που αφορά μια μεμονωμένη χώρα. Παρόλο που αναφέρεται συνήθως σε λοιμώδη νοσήματα, όπως ο ιός COVID-19, χρησιμοποιείται συχνά για να χαρακτηρίσει και άλλες παθήσεις, όπως ο καρκίνος, η παχυσαρκία αλλά και οι εξαρτήσεις.
Από τους πρώτους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας, πέραν του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, είναι και οι αστυνομικοί. Το γεγονός αυτό τους καθιστά ευάλωτους στο να μολυνθούν από τον ιό όσο αυτός συνεχίζει να εξαπλώνεται στη χώρα, επηρεάζοντας ταυτόχρονα και την ψυχική τους υγεία και ευημερία.
Κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας οι αστυνομικοί θα χρειαστεί να συναναστραφούν και να συνομιλήσουν με άτομα τα όποια λόγω των πρωτόγνωρων συνθηκών διακατέχονται από υπερβολικό φόβο, στρες και πανικό. Για αυτό είναι σημαντικό αυτήν την κρίσιμη περίοδο, ο αστυνομικός να μπορεί να διατηρεί την ηρεμία του ώστε αυτή η επαφή να μην έχει αρνητική επίπτωση τόσο στον ίδιο όσο και στο περιβάλλον του.

Μια πανδημία μπορεί επίσης να επηρεάσει τα συναισθήματα των ανθρώπων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Η θωράκιση της διανοητικής, συναισθηματικής και σωματικής ακεραιότητας του αστυνομικού είναι αυτή που θα δημιουργήσει την απαραίτητη συνθήκη για την ομαλή άσκηση των καθηκόντων του. Επαρκής ύπνος και καλή σωματική υγιεινή συνιστούν μια αναγκαία φροντίδα για τον ίδιο ώστε να μπορεί να συνεχίσει να φροντίζει τους συνανθρώπους του.

Εάν κάποιος ένστολος αρχίσει να αισθάνεται ή εντοπίσει σε έναν συνάδελφό του άγχος, πανικό, αυξημένη ανησυχία και θυμό, θα πρέπει να απευθύνεται άμεσα σε ένα άτομο ψυχολογικής υποστήριξης, ώστε να του αναφέρει τις ανησυχίες του. Εάν πάλι κάποιος αρχίσει να εμφανίζει σωματικά συμπτώματα ασθένειας, να έρθει σε επικοινωνία με το γιατρό του αφού κανείς, στην παρούσα φάση, δεν έχει ανοσία προκειμένου να λάβει τις απαραίτητες οδηγίες.
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στα σώματα ασφαλείας θα πρέπει να δραστηριοποιούνται και πέραν της δουλειάς τους, δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο στο νου τους να ξεκουραστεί και να αποφορτιστεί από τη ρουτίνα της εργασίας τους. Αν και θα πρέπει να παραμένουν ενημερωμένοι, δεδομένης της ταχύτατης εξέλιξης των γεγονότων, η διαρκής έκθεση σε ειδήσεις αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική τους υγεία και τη διάθεσή τους.
Τέλος είναι σημαντικό όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή να κατανοήσουν ότι θα πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες μεταβαλλόμενες συνθήκες, ώστε και η ελληνική αστυνομία με τη σειρά της να συνεχίσει να προσφέρει την καλύτερη δυνατή υπηρεσία της στις δύσκολες αυτές συνθήκες που σήμερα όλοι μας βιώνουμε.

Αναστάσιος Βόπης
Αστυνομικός
Ψυχολόγος Υγείας

*Απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και μεταπτυχιακού προγράμματος ειδίκευσης στη Δημόσια Υγεία

nantiareport.gr 

«Ενώ η Κυβέρνηση απαγορεύει τη μετακίνηση για τους Έλληνες, επιτρέπουν παντού στην επικράτεια λαθρομετανάστες»

Καταγγέλλουν τη λειτουργία Δομής για λαθρομετανάστες, σε κτιριακό συγκρότημα στο κέντρο της Αθήνας

Σε συγκρότημα κτηρίων έκτασης 4000 m2 με 55 διαμερίσματα ιδιοκτησίας ΕΦΚΑ, στη συμβολή της Λιοσίων με την Αχαρνών, στο 6ο ΔΔ του κέντρου της Αθήνας, θα λειτουργήσει η νέα Δομή μεταστέγασης λαθρομεταναστών, σε εφαρμογή του προγράμματος ESTIA. Η ανακαίνιση με κόστος €600.000 ολοκληρώθηκε, σε συνεργασία του Δήμου Αθηναίων με το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.

Σύμφωνα με την ανάθεση έργου, σε συνεργασία Υπηρεσιών του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με ΜΚΟ, θα αναλάβουν τη διαχείριση και τη λειτουργία του προγράμματος για την εγκατάσταση των λαθρομεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Με ανακοίνωση καταγγελία, οι Επιτροπές Κατοίκων Αγγελοπούλου – Πλ. Βικτωρίας, Πλ. Αμερικής και Αγ.Παντελεήμονα, αντιδρούν στη λειτουργία μια νέα εγκατάστασης για λαθρομετανάστες, στις ήδη «βεβαρημένη» περιοχή τους.

Το κείμενο της ανακοίνωσης:

«Ο Δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής εκμεταλλευόμενοι τις ιδιαίτερες συνθήκες λόγω κορωνοϊού προχώρησαν εν κρυπτώ στην «αξιοποίηση» τριών πολυκατοικιών στην οδό Λιοσίων και Αχαρνών, έκτασης 4000 τ.μ.. Σκοπός τους να δημιουργήσουν άλλη μία δομή με λαθρομετανάστες στην ήδη βεβαρημένη περιοχή.
Οι εκ του πονηρού προφάσεις ότι πρόκειται περί κοινωνικών κατοικιών και περί προστασίας κατά του κορωνοϊού το μόνο που αποδεικνύουν είναι το θράσος των δημοτικών και των κυβερνητικών αρχών, οι οποίες εκμεταλλεύονται μία άνευ προηγουμένου κατάσταση, για να υποβαθμίσουν περαιτέρω τις ζωές μας. Εμείς στα γκέτο της Αθήνας, με ή χωρίς κορωνοϊό είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε κλεισμένοι στα σπίτια μας.
Οι κ.κ. Μηταράκης και Μπακογιάννης με τους συνεργάτες τους έχουν αποφασίσει ότι η ζωή μας θα πρέπει να είναι μία κόλαση εγκαθιστώντας τους μουσαφιραίους τους κατά χιλιάδες μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας. Δεν τους φτάνουν τα δεκάδες χιλιάδες διαμερίσματα του εποικιστικού προγράμματος ESTIA, που ήδη υπάρχουν, θέλουν να τα πολλαπλασιάσουν. Μας διώχνουν από τα σπίτια μας οι κύριοι αυτοί για να εγκαταστήσουν λαθρομετανάστες. Αυτή είναι η αλήθεια.
Καταγγέλλουμε τον δήμαρχο Αθηναίων Μπακογιάννη και την κυβέρνηση για τις εκ του πονηρού και εν κρυπτώ κινήσεις τους να φτιάξουν μία τεράστια δομή στο κέντρο της πρωτεύουσας, προκειμένου να συνεχίσουν τον εποικισμό της.
Απαιτούμε να ΜΗΝ λειτουργήσει αυτή η τεράστια δομή των 55 διαμερισμάτων, έκτασης 4000 τ.μ., για να στεγαστούν εκατοντάδες λαθρομετανάστες, που ο κ. Μηταράκης μεταφέρει ανεύθυνα από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα εν μέσω της επιδημίας του κορωνοϊού. Είναι απαράδεκτο, ενώ η κυβέρνηση απαγορεύει την μετακίνηση από τόπο σε τόπο για τους Έλληνες, να επιτρέπει στον κ. Μηταράκη να μετακινεί και να εγκαθιστά παντού στην επικράτεια λαθρομετανάστες.
Απαιτούμε από την δημοτική αρχή, η οποία για μία ακόμη φορά δείχνει ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για το ευ ζην των λαθρομεταναστών από αυτό των Αθηναίων, να σταματήσει επιτέλους να βιάζει τις ζωές μας. Απαιτούμε η δομή λαθρομεταναστών Αχαρνών και Λιοσίων ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ».

Επιτροπή Κατοίκων Αγγελοπούλου – Πλ. Βικτωρίας
Επιτροπή Κατοίκων Πλ. Αμερικής
Επιτροπή Κατοίκων Αγ. Παντελεήμονα

nantiareport.gr 

Λέσβος: ΟΠΚΕ ζητούσε από λαθρομετανάστες να αποχωρήσουν και τους αγνοούσαν ..βήχοντας

Αφρικανοί λαθρομετανάστες έκαναν «βόλτες» και έβηχαν, στους Αστυνομικούς οι οποίοι τους έκαναν συστάσεις να .. αποχωρήσουν

Στην περιοχή της Μόριας Λέσβου, το πρωί (05/04) περιπολικό και πλήρωμα ΟΠΚΕ , ύστερα από ενημέρωση για μαζική κίνηση λαθρομεταναστών, κατά παράβαση των μέτρων για τον περιορισμό της διάδοσης του κορωνοϊού, τους εντόπισαν σε οικόπεδο.
Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο

00:00

00:21

Με εντολή να τους απομακρύνουν, οι Αστυνομικοί  ζήτησαν από τους Αφρικανούς να αποχωρήσουν, με τους λαθρομετανάστες  αλαλάζοντας και … βήχοντας, να τους αγνοούν επιδεικτικά.

nantiareport.gr 

Λιόσια: Στο «Παίδων» εσπευσμένα ανήλικη, με τραύμα από βολίδα όπλου στο πόδι

Μεταφέρθηκε από τη μητέρα στο Νοσοκομείο Παίδων
Η μητέρα και η θεία της ανήλικης, τη μετέφεραν  στο Νοσοκομείο Παίδων, το μεσημέρι του Σαββάτου (04/04). Όπως γνωμάτευσαν οι γιατροί, η 8άχρονη, φέρει θλαστικό τραύμα στο δεξί της πόδι και εισήχθη στο χειρουργείο χωρίς ωστόσο να εντοπισθεί η βολίδα του όπλου που την τραυμάτισε.
Από το παιδιατρικό Νοσοκομείο «Αγία Σοφία», ενημερώθηκε η Ασφάλεια. Ωστόσο κατά τις ερωτήσεις που υπέβαλαν στη μητέρα οι γιατροί, φέρεται να υπέπεσε σε αντιφάσεις, και με το πρόσχημα ότι «είχε ξεχάσει το βιβλιάριο της κόρης της», αποχώρησε και αναζητείται από την Αστυνομία.
Όπως αρχικά υποστήριξε η μητέρα της 8άχρονης στους γιατρούς, ο τραυματισμός της κόρης της προκλήθηκε ενω έπαιζαν τα δύο της παιδιά. Φέρεται να υποστήριξε ότι είχε πάει την Παρασκευή (03/04), με τα παιδιά της στο σούπερ μάρκετ και ο γιος της βρήκε στην διαδρομή ένα «στυλό» και το πήρε μαζί του. Όταν επέστρεψαν στο σπίτι τους, κι ενώ έπαιζαν με την αδελφή του, εκπυρσοκρότησε με αποτέλεσμα η 8άχρονη να τραυματισθεί στο πόδι.
Από την Αστυνομία, αναζητείται και ο πατέρας της 8άχρονης, ο οποίος έχει απασχολήσει στο παρελθόν τις Αρχές για υπόθεση ναρκωτικών.
Για τη διερεύνηση της υπόθεσης, διενεργείται προανάκριση από την Ασφάλεια, για τις συνθήκες και τα πραγματικά περιστατικά του τραυματισμού της 8άχρονης, η οποία παραμένει σε νοσηλεία με την κατάστασή της να κρίνεται εκτός κινδύνου.

nantiareport.gr 

Η πιο σπουδαία φράση του Κολοκοτρώνη και η «προφητεία» που δεν επιβεβαιώθηκε

«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση», ανακαλούσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα στις 7 Οκτωβρίου 1838, «δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πώς δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε "πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα;", αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι, εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».

Η εξέχουσα στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία του 1821, ο πιο αγαπητός αντάρτης, δεν αμφέβαλε ποτέ για τη νικηφόρα έκβαση του εθνικού ξεσηκωμού.

Ένα πράγμα φοβόταν μόνο: τους Έλληνες, τους «προσκυνημένους» όπως τους αποκαλούσε, οι οποίοι σε συνάρτηση και με την επέλαση του Ιμπραήμ έθεταν σε άμεσο κίνδυνο τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα: «Μόνον εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα διά την πατρίδα μου», έλεγε στα απομνημονεύματά του.

Η γέννηση του εθνικού μας ήρωα και η «προφητεία» του παππού του που δεν επιβεβαιώθηκε

Όταν απέτυχε η επανάσταση του 1770, τα λεγόμενα Ορλωφικά, οι Τούρκοι ανελέητα έσφαζαν στο πέρασμά τους τον άμαχο πληθυσμό. Ανάμεσα σε όσους έφευγαν για να γλιτώσουν από το μίσος του κατακτητή ήταν και η μάνα του Θόδωρου Κολοκοτρώνη. Αν και ετοιμόγεννη πήρε το δρόμο προς τη Μεσσηνία μαζί με το υπόλοιπο πλήθος και από εκεί προς το Ραμαβούνι, για να γλυτώσει και εκείνη αλλά και το παιδί που κουβαλούσε στην κοιλιά της.
Στις 3 Απριλίου 1770 την έπιασαν οι πόνοι. Ξάπλωσε κάτω από ένα δέντρο και έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγόρι, τον πρωτότοκο γιο του περίφημου αρματολού Κωνσταντή Κολοκοτρώνη, που είχε πρωτοστατήσει στην υποκινούμενη από τους Ρώσους ένοπλη εξέγερση της Πελοποννήσου το 1770.
Αυτό το αγόρι έμελλε να γίνει ο πιο διάσημος Έλληνας, ο πολέμαρχος Θόδωρος Κολοκοτρώνης. Κάτω από ένα δέντρο φτελιάς είδε για πρώτη φορά το φως του ήλιου και εκείνη ακριβώς τη στιγμή λες κι έκανε μια «μυστική συμφωνία» με το Θεό να «καθαρίσει» τον ελληνικό αέρα.
Ο παππούς του, όταν του έδιναν τα συχαρίκια για τον ερχομό του αρσενικού εγγονού, κουνούσε θλιβερά το κεφάλι του μονολογώντας: «Εάν τύχει και γλυτώσουμε τώρα από το τουρκικό μαχαίρι, αυτό το παιδί θα μεγαλώσει, θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά, αλλά ποτέ ούτε εκείνος ούτε εκείνα δεν θα δουν τη λευτεριά μας». Πόσο έξω έπεσε…
Το παιδί που γεννήθηκε την ώρα της φυγής και της μεγάλης σφαγής, έγινε στρατάρχης του ’21 και πολέμησε για το ύψιστο αγαθό που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα: Την ελευθερία!
Γνώρισε νωρίς την ορφάνια. Σε ηλικία 10 ετών, έχασε τον πατέρα του όταν εκείνος σκοτώθηκε από τον κατακτητή, έπειτα από προδοσία τούρκου φίλου του. Μπορεί η μητέρα του, ο ίδιος και τα τέσσερα αδέλφια του να γλίτωσαν τη σφαγή και να κατέφυγαν στη Μάνη αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν για να γλυτώσουν από τους Τούρκους.

Τα χαστούκια που τον πείσμωσαν και η υπόσχεση που έδωσε στον εαυτό του

Μια μέρα που είχε βρέξει πολύ, έμπαινε με το γαϊδουράκι του φορτωμένο ξύλα στη Τρίπολη. Το ζώο γλίστρησε, παραπάτησε σε μια λακκούβα με νερά και πιτσίλισε τα ρούχα διερχόμενων Τούρκων. Ένας από αυτούς αγριεμένος του έδωσε δύο χαστούκια. Ο Κολοκοτρώνης, 13 ετών τότε, τον κοίταξε με βουρκωμένα μάτια και ορκίστηκε μέσα του: αυτό το χαστούκι θα το γυρνούσε. Στην Τρίπολη δεν θα γυρνούσε παρά το 1821, ως στρατηγός των Ελλήνων πια, πορθητής και εκδικητής.

Αν και σχεδόν αγράμματος γνώριζε αρκετά καλά την ιστορία του γένους του. Στα 15 του εισχώρησε στα σώματα των κλεφτών της Πελοποννήσου και λίγο αργότερα, το 1787, οι κάτοικοι του Ακόβου τον διόρισαν οπλαρχηγό της περιοχής.

Σε ηλικία 20 χρονών, παντρεύτηκε τη μικρότερη κόρη του προεστού του Ακόβου, Κατερίνα Καρούσου, και απέκτησε 6 παιδιά (3 γιους και 3 κόρες, ενώ αργότερα φέρεται να απέκτησε άλλον έναν γιο, καρπό της σχέσης του με μια Υδραία). Αγρότης, κτηνοτρόφος και μυλωνάς, ζούσε μία ήρεμη ζωή.

Διακρίθηκε για τη γενναιότητά του και έγινε πρωτοπαλίκαρο, πριν συγκροτήσει δικό του σώμα και αναπτύξει πλούσια δράση. Από το 1797, οι Τούρκοι τον βάζουν στο μάτι και τα επόμενα χρόνια επιδόθηκε σε σφοδρό ανταρτοπόλεμο με τα 60 παλικάρια του. Αποτέλεσμα; Το 1802 εκδόθηκε φιρμάνι από την Υψηλή Πύλη εναντίον του, να σκοτώσουν δηλαδή με κάθε τρόπο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη!
Οι Τούρκοι τον καταδιώκουν και πάντα βρίσκονται καλοθελητές που τον προδίδουν.
Τον Απρίλιο του 1806 φτάνει τελικά στη Ζάκυνθο όπου θα περάσει 15 ολόκληρα χρόνια. Κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και το 1819 έχασε τη γυναίκα του. Επόμενος σταθμός ήταν η Μάνη.
Στις 23 Μαρτίου 1821 ύψωσε μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη το λάβαρο της ελληνικής επανάστασης στην Καλαμάτα και τέθηκε επικεφαλής πολλών ακόμα αγωνιστών, απελευθερώνοντας την πόλη.
Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά. Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), συμβάλλουν στην ανάδειξή του σε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η Τριπολιτσά είναι και πάλι ελεύθερη, χάρη στις μάχες των Ελλήνων παλικαριών που στάθηκαν σαν δέντρα αγέρωχα μπροστά στον τούρκο εισβολέα.
Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του Κολοκοτρώνη στα «Απομνημονεύματά» του για την κατάληψη της Τριπολιτσάς:
«Όταν έμβηκα εις την Τριπολιτσά, με έδειξαν τον Πλάτανο εις το παζάρι όπου εκρέμαγαν τους Έλληνας. Αναστέναξα και είπα: "Άιντε, πόσοι από το σόγι μου και από το έθνος μου εκρεμάσθηκαν εκεί", και διέταξα και το έκοψαν».
Στη μάχη των Δερβενακίων (26-28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα. Η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων.
Την ίδια στιγμή βέβαια που ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι αγωνιστές δοξάζονταν στα πεδία των μαχών, οι πολιτικοί άντρες θέλησαν να αμφισβητήσουν την εξουσία του. Κάπως έτσι ξεσπά η πρώτη εμφύλια διαμάχη μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών.
Στις 13 Νοεμβρίου 1824, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Κολοκοτρώνη σκότωσαν τον γιο του Πάνο. Ο θάνατος του πρωτότοκου γιου του τον καταρράκωσε. Ο Κολοκοτρώνης παραδόθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου του 1824 για να τερματιστεί ο εμφύλιος. Στις 6 Φεβρουαρίου 1825 φυλακίστηκε στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία της Ύδρας, αν και τον αποφυλάκισαν άρον-άρον το 1825 καθώς ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ.

Στο Ναύπλιο, μετά την αποφυλάκισή του, μίλησε ανεβασμένος σε μια πέτρα στο πλήθος που παραληρούσε: «Έλληνες! Πριν βγω στ’ Ανάπλι, έριξα στη θάλασσα τα πικρά τα περασμένα. Κάντε και σεις το ίδιο. Στο δρόμο που περνάγαμε για να ρθούμε στην εκκλησιά, είδα να σκάβουν κάποιοι άνθρωποι. Ρώτησα και μου είπαν πως σκάβουν να βρούνε κρυμμένο θησαυρό. Εκεί στο λάκκο μέσα ρίξτε και τα μίση τα δικά σας. Έτσι θα βρεθεί κι ο χαμένος θησαυρός».
Την ίδια στιγμή, εκτόξευε φοβέρες στον Ιμπραήμ: «Όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μήτε πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνάμε. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε. Και μην ελπίζεις πως τη γη μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ το από το νου σου».

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

Την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1827, η Πελοπόννησος εξακολουθούσε να υφίσταται λεηλασίες και καταστροφές από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ. Οι Έλληνες κατέφευγαν πάντα σε ανταρτοπόλεμο, για τον οποίο παρατηρεί ο Κολοκοτρώνης στα «Απομνημονεύματά» του: «O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν, ας πήγαινα, αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου».
Οι εξαντλημένοι Πελοποννήσιοι συνέχιζαν την αντίσταση όπως μπορούσαν και τότε ο Ιμπραήμ εφάρμοσε τη μέθοδο του μαζικού προσκυνήματος. «Προσκύνημα» ονομαζόταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η δήλωση υποταγής μεμονωμένων ατόμων ή ολόκληρων ομάδων (ή ακόμα και περιοχών) προς τον κατακτητή, εναντίον του οποίου είχαν προηγουμένως εξεγερθεί. Η αποδοχή της υποταγής εκφραζόταν έμπρακτα από τους Τούρκους με χορήγηση στους προσκυνημένους ειδικού πιστοποιητικού, γνωστού ως «προσκυνοχάρτι». Έτσι οι επαναστατημένοι επανέρχονταν στην κατάσταση του νομιμόφρονα υπηκόου.
Σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, ο Κολοκοτρώνης με το σύνθημα «Φωτιά στα σπίτια και τσεκούρι στην περιουσία και το λαιμό εκείνων που κάνουν τα χατίρια των Τούρκων. Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους!», εξαπέλυσε φόβο και τρόμο στους προσκυνημένους και αναζωπύρωσε τη σπίθα μίας επανάστασης που έδειχνε ετοιμοθάνατη.

Η δίκη και φυλάκιση

Ο Κολοκοτρώνης δεν σταμάτησε να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στα στρατιωτικά και πολιτικά πράγματα της εποχής έως και το τέλος της Επανάστασης.
Ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια, πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την ενθρόνιση του Όθωνα αν και με την έλευση του τελευταίου, στις 30 Ιανουαρίου 1832, έγινε στόχος συκοφαντιών και ραδιουργιών εκ μέρους των πολιτικών του αντιπάλων.
Η σκευωρία που στήθηκε εναντίον του κατέληξε τελικά στο να κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία και να συλληφθεί στις 6 Σεπτεμβρίου 1833 από κοινού με τους Πλαπούτα, Τζαβέλα, Νικηταρά και άλλους στρατιωτικούς ηγέτες με την κατηγορία ότι προετοίμαζαν συνομωσία εναντίον του ανήλικου βασιλιά και της κυβέρνησής του.
Η διαβόητη δίκη άρχισε στο Ναύπλιο στις 30 Απριλίου 1834 και διήρκησε μέχρι τις 26 Μαΐου. Όσον αφορά στις βαρύτατες κατηγορίες επρόκειτο περισσότερο για αοριστίες που δεν θεμελίωναν νομικά την παραπομπή των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα, πόσο μάλιστα για εσχάτη προδοσία.
Η εμφάνιση του Κολοκοτρώνη στο εδώλιο του κατηγορουμένου συγκλόνισε το ακροατήριο. Ερωτηθείς ο Γέρος του Μοριά «τι επάγγελμα έχεις;», έδωσε την ιστορική απάντηση: «Στρατιωτικός. Κρατάω σαράντα εννιά χρόνους στο χέρι το ντουφέκι και πολεμώ για την πατρίδα». Το δέος απαθανατίστηκε ακόμα και στο πρόσωπο των εχθρών του οπλαρχηγού.

Ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας καταδικάστηκαν σε θάνατο και φυλακίστηκαν στο Παλαμήδι. Ο Γέρος ήταν 64 ετών. Λίγο αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε εικοσαετή κάθειρξη από τον βασιλιά, με τον Κολοκοτρώνη να υποδέχεται τα νέα της μετατροπής της ποινής του ως εξής: «Θα γελάσω τον βασιλιά! Δεν θα ζήσω τόσους (χρόνους)!»…

Το τέλος ενός Μεγάλου άντρα

Τον Μάιο του 1835, μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, ο Κολοκοτρώνης έλαβε βασιλική χάρη και αποφυλακίστηκε. Αποκαμωμένος και εξουθενωμένος από τις άθλιες συνθήκες κράτησης αλλά και την ταπείνωση κατέφυγε στην Αθήνα. Τιμήθηκε με τον βαθμό του στρατηγού, διορίστηκε σύμβουλος Επικρατείας, βραβεύτηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος, ορίστηκε μέλος της επιτροπής για την ανέγερση του Πανεπιστημίου Αθηνών και στάθηκε πιστός σύμβουλος του Όθωνα.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης άφησε την τελευταία του πνοή στις 4 Φεβρουαρίου 1843, σε ηλικία 73 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο. Αφού στεφάνωσε τον γιο του και ευθύμησε στον γάμο του, πήγε στις 3 Φεβρουαρίου, στον βασιλικό χορό, φανερά ευδιάθετος, όπου και αστειεύτηκε με τους παλιούς του συντρόφους, συνομίλησε με τον Όθωνα και ήπιε άφθονο κρασί. Κάποια στιγμή παρακάλεσε τον βασιλιά να διατάξει τους μουσικούς να παίξουν ελληνικούς χορούς. Τα δημοτικά τραγούδια αντήχησαν στα σαλόνια του παλατιού. Γύρω στα μεσάνυχτα «επέστρεψεν χαίρων εις την οικίαν του, κατεκλίθη εις την στρώμνην του, όπου κοιμόμενον τον προσέβαλεν η αποπληξία» (εφημερίδα «Αιών»).
Ήταν ένας από τους λίγους Κολοκοτρωναίους που πέθανε στο κρεβάτι και όχι στη μάχη. Ίσως γιατί γεννήθηκε πάνω σε μάχη.
Πριν «φύγει» υπαγόρευσε τα απομνημονεύματά του στον Γεώργιο Τερτσέτη τα οποία εκδόθηκαν το 1846 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και είναι μια ανεκτίμητη πηγή της Εθνικής μας Ιστορίας, που φωτίζει γεγονότα της επανάστασης του 1821.

«Είδα τότε ότι, ό,τι κάμομε, θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμία από τους ξένους»

Ο Κολοκοτρώνης θεωρούσε πάντα πως οι Έλληνες έχουν χρέος να πολεμήσουν μόνοι τους για την ανεξαρτησία τους. Εξάλλου αντιμετώπιζε με δυσπιστία την ανάμειξη των ξένων δυνάμεων στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας, πιστεύοντας πως αυτή γινόταν πρωτίστως για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων.
«Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμία από τους ξένους» έλεγε και ξαναέλεγε κρατώντας έτσι υψηλό το σθένος και το φρόνημα των Ελλήνων. Για αυτό και πάντα τους αποκαλούσε Έλληνες, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την ιστορία τους αλλά και την υψηλή αποστολή που έχουν για τη σωτηρία ολόκληρου του ελληνικού έθνους.
Ποιος να φανταζόταν ότι η φράση του αυτή θα ακουγόταν τόσο -δραματικά- προφητική σήμερα…

newsbeast.gr 

Ποιος Έβρος, ποιοι στρατιωτικοί; 3.000 επίδομα σίτισης στην ΕΡΤ αλλά για “τους ήρωες των συνόρων” κουβέντα

Έκτακτο-βοήθημα σίτισης 3.000 ευρώ “για τους υπαλλήλους της Γενικής Διεύθυνσης Ενημέρωσης, που εργάζονται με φυσική παρουσία”, ανακοινώθηκε στην ΕΡΤ…
Δεν υποστηρίξαμε ποτέ τη λογική του “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”. Καλύπτοντας πολλά χρόνια το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ, έχουμε δει πολλές φορές τους στρατιωτικούς να γίνονται θύμα αυτής της λογικής.
Όμως δεν μπορεί οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος να εξηγήσει πως την στιγμή που δίνονται 11 εκατομμύρια για διαφημιστική καμπάνια περί κορονοϊού ,διπλασιάζεται η αποζημίωση των ιδιωτικών ΜΕΘ και τώρα δίδεται κι αυτό το επίδομα στην ΕΡΤ, δεν έχει γίνει καν συζήτηση για τους “ήρωες του Έβρου”, όπως πρόσφατα αποκαλούσαν τους στρατιωτικούς.

Τα “μπράβο” και τα “ζήτω” δεν έχουν πλέον την ίδια αξία και μάλλον κανένα αποτέλεσμα. Έχουν ακούσει τόσα από το 2010, που πλέον δεν προκαλούν καμία εντύπωση.


Κι επειδή θα βρεθούν πολλοί να πουν ότι “οι στρατιωτικοί δεν πρέπει να ενδιαφέρονται για επιδόματα και χρήματα”, θα προσθέσουμε ότι δεν είναι μόνο τα χρήματα: ας βελτιώσουν τις συνθήκες της δουλειάς τους τουλάχιστον. Ας δουν τις συνθήκες στις οποίες ζουν όσοι μεταφέρθηκαν στον Έβρο, ας μιλήσουν με τα στελέχη της πρώτης γραμμής κι όχι των “υψηλών πατωμάτων” στα Γενικά Επιτελεία, για να διαπιστώσουν με τι πατέντες και “κόλπα” δουλεύουν τα γρανάζια των ΕΔ, χάρη στο προσωπικό . Όχι τώρα, αλλά από το 2010 ,που η κρίση άρχισε να φουντώνει.
Ας πάρει όλος ο κόσμος ότι μπορεί η κυβέρνηση να δώσει. Αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή να υπάρξει σοβαρότητα στις προτεραιότητες μας…

militaire.gr 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η βάρκα με μολυσμένους μετανάστες και οι Τούρκοι με στολές βιολογικού πολέμου

Πριν αρκετές ημέρες, σκάφος του Λιμενικού εντόπισε βάρκα γεμάτη μετανάστες, η οποία προσπαθούσε να προσεγγίσει ελληνικό νησί του ανατολικού Αιγαίου. Οι λιμενικοί εμπόδισαν την είσοδό της στα ελληνικά χωρικά ύδατα, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να εμφανιστεί ακταιωρός της τουρκικής ακτοφυλακής για να συνοδεύσει, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, τη βάρκα με τους μετανάστες πίσω στις μικρασιατικές ακτές.
Όταν, όμως το πλήρωμα της τουρκικής ακταιωρού πλησίασε και είδε από κοντά τη βάρκα με τους μετανάστες, έκανε στροφή 180 μοιρών και απομακρύνθηκε με μεγάλη ταχύτητα. Οι Έλληνες λιμενικοί παρέμειναν στη θαλάσσια περιοχή για να εμποδίσουν νέα προσπάθεια εισόδου της βάρκας στα ελληνικά χωρικά ύδατα και απορούντες για την περίεργη στάση των Τούρκων συναδέλφων τους.

Η απορία τους λύθηκε μετά από λίγο, όταν είδαν άλλη ακταιωρό της τουρκικής ακτοφυλακής να πλησιάζει και με έκπληξη διαπίστωσαν ότι το πλήρωμα της να φοράει τις γνωστές στολές προστασίας από βιολογικό πόλεμο και στις ημέρες μας από τον κορονοϊό. Τότε συμπερασματικά συνειδητοποίησαν ότι η πρώτη τουρκική ακταιωρός είχε απομακρυνθεί διότι αναγνώρισε πώς στη συγκεκριμένη βάρκα επέβαιναν μετανάστες –διαπιστωμένα από τις τουρκικές αρχές– μολυσμένοι από τον ιό.
Το περιστατικό μου το διηγήθηκε εγκυρότατη πηγή, που λόγω υψηλού αξιώματος είναι σε θέση να γνωρίζει από πρώτο χέρι. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, όλα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το τουρκικό κράτος συνειδητά ενορχήστρωσε μία άτυπη επίθεση βιολογικού πολέμου εναντίον της Ελλάδας. Προφανώς, προσδοκούσε ότι –όπως συνέβαινε και στο παρελθόν– έτσι και σ’ αυτή την περίπτωση, εάν το πλοιάριο έφθανε στο ελληνικό νησί οι μετανάστες θα οδηγούνταν έστω και προσωρινά σε κέντρο φιλοξενίας.
Επειδή τότε ακόμα τα μέτρα για τους νεοεισερχόμενους δεν ήταν τόσο αυστηρά όσο είναι σήμερα, πιθανόν ο κορονοϊός να έμπαινε στο κέντρο μεταναστών με "χορηγία" του τουρκικού κράτους. Ευτυχώς η άτυπη αυτή επίθεση απετράπη και το θετικό είναι ότι συνέβαλε στη λήψη αυστηρότερων μέτρων απομόνωσης όσων μεταναστών καταφέρνουν να φθάσουν σε ελληνικό νησί.

Οι "ωρολογιακές βόμβες"
Ας σκεφθούμε ποιες θα ήταν οι συνέπειες εάν η άτυπη τουρκική βιολογική επίθεση είχε επιτύχει. Η Ελλάδα έχει καταφέρει να είναι μία από τις χώρες που συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της ΕΕ έχει πολύ λιγότερα θύματα από την πανδημία. Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους. Ενώ, λοιπόν, η Ελλάδα βρίσκεται σε μία μάλλον ζηλευτή θέση, στην επικράτειά της υπάρχουν “ωρολογιακές βόμβες”. Αν “εκραγούν”, θα τινάξουν στον αέρα ό,τι έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα, προκαλώντας τοπικά εφιαλτική κατάσταση. Ο “πυροκροτητής” στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι άλλος από τον κορονοϊό.
Τι θα συμβεί εάν ο ιός εισβάλει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε ανοικτά κέντρα φιλοξενίας, όπως π.χ. είναι η Μόρια στη Λέσβο και η ΒΙΑΛ στη Χίο; Με διαπιστωμένη την μεγάλη ευκολία μετάδοσης του ιού, αν αυτός βρεθεί σε ένα τέτοιο κέντρο, όπου ο συνωστισμός υπερβαίνει κάθε όριο και οι συνθήκες υγιεινής είναι υποτυπώδεις, προεξοφλούμε ότι κανένα μέτρο από την πλευρά της Πολιτείας δεν θα είναι σε θέση να σταματήσει την επέλασή του.
Αυτό που θα συμβεί, λοιπόν, είναι ότι θα μολυνθεί γρήγορα η μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών. Επειδή, μάλιστα, αυτοί κυκλοφορούν και εκτός δομής, αναπόφευκτα θα μετατραπούν σε κινούμενες “βόμβες”, μολύνοντας και όσους Έλληνες βρεθούν στο διάβα τους. Είναι προφανές ότι το πρόστιμο των 150 ευρώ μπορεί να αποτρέπει τους Έλληνες να κυκλοφορούν, αλλά όχι τους μετανάστες, οι οποίοι πρακτικά δεν έχουν να χάσουν τίποτα.


Χειρότερα από τη Λομβαρδία
Μπορούν, άραγε, να σφραγιστούν ανοικτά κέντρα φιλοξενίας, όπως η Μόρια και η ΒΙΑΛ, εάν εκδηλωθεί εκεί πανδημία; Εξαιρετικά δύσκολο, εάν όχι αδύνατον, για λόγους επιχειρησιακούς, αλλά και πολιτικούς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο ντόπιος πληθυσμός στα νησιά θα υποστεί υπέρμετρη έκθεση στον κορονοϊό, ακόμα κι αν τηρεί τα περιοριστικά μέτρα, αφού, έστω και στοιχειωδώς, το κράτος και η αλυσίδα εφοδιασμού πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν.
Αυτό που θα συμβεί στα μεγάλα υπερφορτωμένα κέντρα φιλοξενίας είναι ότι εκεί θα ισχύσει, με κόστος σε νεκρούς και ασθενείς, η ανοσία της αγέλης. Με άλλα λόγια θα λειτουργήσουν συνθήκες όπως αυτές που επικρατούσαν σε προηγούμενους αιώνες όταν ξεσπούσε επιδημία. Δεδομένου ότι ο πληθυσμός στα κέντρα φιλοξενίας είναι νεανικός, τα θύματα αναμένεται να είναι –συγκριτικά– λιγότερα από όσα στον ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος έχει την συνήθη στην επαρχία ηλικιακή διαστρωμάτωση, όπου οι μεγάλες ηλικίες υπερτερούν ως ποσοστό.
Εάν οι εξελίξεις πάρουν αυτόν τον δρόμο, είναι δεδομένο ότι τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα από όσο είναι στη Λομβαρδία της Ιταλίας. Η Πολιτεία θα προσπαθήσει, βεβαίως, να περιθάλψει αρχικά τους μετανάστες που θα νοσήσουν μαζικά, αλλά είναι δεδομένο ότι τα τοπικά νοσοκομεία δεν μπορούν να σηκώσουν τέτοιο βάρος. Στην πραγματικότητα, σε μία τέτοια περίπτωση θα ακυρωθούν όσον αφορά την προσφορά υπηρεσιών και στον ντόπιο πληθυσμό.
Σε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπως είναι τα νησιά, είναι εύκολο ο κορονοϊός να εισέλθει με κάποιον τρόπο στα κέντρα φιλοξενίας, ακόμα και χωρίς την τουρκική “χορηγία”. Ειδικά, όταν σε κάποια νησιά υπάρχει καταγεγραμμένο κρούσμα. Όπως προανέφερα και είναι προφανές, στα κέντρα η ασθένεια θα μεταδοθεί ταχύτατα, λόγω των συνθηκών, και αναπόφευκτα θα διαχυθεί με μεγάλη ένταση προς τα έξω. Είναι, μάλιστα, πολύ πιθανό, εάν στα κέντρα εισβάλει ο κορονοϊός, οι μετανάστες να ξεχυθούν στην ύπαιθρο, επιταχύνοντας την εξάπλωση στον ντόπιο πληθυσμό.
Η βάρκα με μολυσμένους μετανάστες ισοδυναμεί με άτυπο πόλεμο
Έχοντας πάντα αυτό τον φόβο, και έχοντας διδαχθεί από το προαναφερθέν περιστατικό, οι ελληνικές αρχές λαμβάνουν αυστηρά μέτρα όχι μόνο για να εμποδίσουν νέες εισροές, αλλά και για να απομονώσουν όσους τελικά καταφέρνουν να αποβιβαστούν σε ελληνικό νησί. Αυτό συνέβη με 39 μετανάστες που έφθασαν αυτές τις ημέρες σε χωριό της βόρειας Λέσβου και μπήκαν σε καραντίνα σε απομονωμένη εκκλησία.
Και μόνο το περιστατικό που ανέφερα στην αρχή με το πλοιάριο και την τουρκική ακταιωρό καταδεικνύει ότι η Τουρκία έχει υπερβεί κάθε όριο. Αυτό είχε φανεί ξεκάθαρα και με την υβριδική επίθεση στον Έβρο. Όλα αυτά δεν αποτελούν εκδηλώσεις του υπαρκτού μεταναστευτικού ρεύματος. Εργαλειοποιώντας τους μετανάστες, το τουρκικό κράτος τους μετατρέπει σε όπλα για να επιτεθεί στην Ελλάδα, είτε πλημμυρίζοντάς την με μουσουλμάνους, είτε στέλνοντας μολυσμένους για να αποδιαρθρώσουν τις τοπικές κοινωνίες των νησιών του ανατολικού Αιγαίου.
Αυτό που συμβαίνει στο ελληνοτουρκικό μέτωπο δεν είναι, βεβαίως, κλασικός συμβατικός πόλεμος, αλλά ούτε και ειρήνη. Λόγω των αλλεπάλληλων επιθετικών κινήσεων του καθεστώτος Ερντογάν, οι διμερείς σχέσεις κινούνται σε μία γκρίζα ζώνη, όπου κυριαρχούν μορφές άτυπου πολέμου. Στην περίπτωση της –σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις– αποστολής μολυσμένων μεταναστών, μάλιστα, οι τουρκικές ενέργειες παραβιάζουν και τους ηθικούς κανόνες του κλασικού πολέμου. Τι διαφορά έχει άραγε η χρήση των αυστηρά απαγορευμένων χημικών και βιολογικών όπλων από το να στέλνει μία χώρα μολυσμένους μετανάστες σε μία γειτονική της;

Λυγερός Σταύρος  slpress.gr