“Η εγκατάλειψη έστω και μιας ίντσας κρατικής κυριαρχίας πλήττει έσχατες λογικές”! Παν.Ήφαιστος

Κείμενο του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΗΦΑΙΣΤΟΥ

Η εγκατάλειψη έστω και μιας ίντσας κρατικής κυριαρχίας πλήττει έσχατες λογικές. Η κρατική κυριαρχία σε κάθε βιώσιμο κράτος θεωρείται απαραβίαστη.

Η «ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ», Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ http://wp.me/p3OlPy-1cH

Η ανάλυση της διεθνούς πολιτικής, έγραψε ο μεγάλος Δάσκαλος της επιστημονικής μελέτης της διεθνούς πολιτικής Kenneth Waltz, είναι το αντίστοιχο της ιατρικής. Πρέπει κάνουμε σωστή διάγνωση των αιτίων των ασθενειών. Στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος φαίνεται πως δεν υπάρχει πλέον ελπίδα γιατί η εκλόγιμη ξενοκρατούμενη ιδεολογικοκομματική ολιγαρχία πέρασε όλες τις κόκκινες γραμμές.

Μπροστά σε μια αδίστακτη θηριώδη αναθεωρητική περιφερειακή δύναμη αντί να αναπτύξει μια σιδερένια αποτρεπτική στρατηγική, κατευνάζει επί μακρόν και τώρα υποχωρεί άτακτα εν μέσω ανυπόστατων θριαμβολογιών.

Μετά το παράνομο, πρωτοφανές και ακραία επιθετικό casus belli της Τσιλέρ του 1995, το Ελληνικό κράτος αντί να αντιτάξει μια σιδερένια αποτρεπτική στρατηγικής εκπλήρωσης των προνοιών του διεθνούς δικαίου της θάλασσας που περίπου θα διπλασίαζε –νόμιμα, θεμιτά και νομιμοποιημένα– την Ελληνική Επικράτεια, επί δεκαετίες κατηφορίζαμε και τώρα απλά πιάσαμε πάτο:
· Επί δεκαετίες μβάθυνση του πελατειακού κράτους,
· παγκοσμιοποιήσεις που θα εξαφάνιζαν το κράτος,
· ΜΚΟ που θα κυβερνούσαν τον πλανήτη,
· έθνη τα οποία δεν υπάρχει λόγος να διαιωνίζονται (με πρώτο βεβαίως το Ελληνικό),
· «”ιδρυματικές” “καζανοαποστολίδικες”» μυστικές και μετά ολίγον θεατές πλην αγνώστου σκοπού κατευναστικές συνομιλίες με την Άγκυρα,
· πρωθυπουργό άριστο στα ζεϊμπέκικα μπροστά στα αδηφάγα θηρία της Άγκυρας,
· ο Ερντογάν που προικίστηκε με κουμπάρο Έλληνα πρωθυπουργό και
· ποικίλες συναντήσεις και συνομιλίες μετά από τις οποίες όμως ποτέ η Ελληνική κοινωνία δεν έτυχε ενημέρωσης τι ακριβώς γίνεται και ποιος είναι ο σκοπός;
· Βέβαια είναι και η Κυπριακή Δημοκρατία όπου ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες,
· είναι το σημαντικότερο γεωπολιτικό σημείο του πλανήτη,
· το ποιος ελέγχει την Μεγαλόνησο έχει σχέση με τα θαλάσσια σύνορα και όχι μόνο και
· βρίσκεται στην υποθαλάσσια πάμπλουτη Ανατολική Μεσόγειο.
· Μακριά, κείται, όμως στα όμματα των Ελλήνων καρεκλοκένταυρων των οποίων ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πως ούτε καν τα ονόματα δεν καταδέχομαι να αναφέρω.
Τέλος, μετά από μεγάλες προσπάθειες για την τριπλή στρατηγική και τον μεγάλου κόστους για εμάς αγώνα – [που δόθηκε με εκατοντάδες άρθρα, βιβλία και μνημόνια σε αρμόδιους: 1. ισχυρή αποτροπή στο κεντρικό μέτωπο, 2. διπλωματική ενίσχυση με ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην νομικά ισχυρή ΕΕ –σίγουρα πολιτικά και στρατηγικά νάνος είναι και το λέγαμε πλην το νομικό σκέλος μας ενδιέφερε– και Ενιαίος Αμυντικός Χώρος για στρατηγική σύζευξη της κατά τα άλλα εγγυήτριας Ελλάδας με την Κυπριακή Δημοκρατία] – η «Μητρόπολη» διολίσθησε ξανά στο μηδέν συμπαρασύροντας και την «κορούλα της Μεγαλόνησο Κύπρο».
Επιπλέον:
· Καμιά νομική εκμετάλλευση της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ,
· εκατοντάδες επιθετικά άρθρα καζαν-καζανανθρώπων ειδικών σε προτάσεις κακής πολιτικής (τις έχω όλες σε μερικές κάσες και θα αναρτηθούν το συντομότερο σκαναρισμένες, δημόσια κείμενα είναι),
· εγκατάλειψη του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και
· τα δέκα τελευταία χρόνια η λογική απόληξη τα επάρατα μνημόνια.
Μετά την απίστευτη τετραετία με πρωθυπουργό που διερωτώταν αν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα, υπουργούς που θαύμαζαν τα μεγάλα τουρκικά θαλάσσια σύνορα ενώ είναι πολύ μικρότερα των Ελληνικών και υπουργούς που ήθελαν να εκπληρώσουν τα όνειρα δεκάδων εκατομμυρίων πακιστανών λαθρομεταναστών, είχαμε τελευταία
· καζάν-καζάν συμβουλάτορες στο υψηλότερο επίπεδο,
· επιτροπές για να μας επιβάλουν την ανιστόρητη άποψη ότι είμαστε «κρατικοί Έλληνες» των τελευταίων 200 χρόνων Βαυαρικού κράτους.

Η ετοιμότητα για «συνομιλίες» δεν κρύβονταν [αλλοίμονο όταν προπάτορας δήλωσε: ««Οι βασικές παράμετροι μιας συμφωνίας είναι απλές, πολύ απλές. Η υφαλοκρηπίδα θα μοιραστεί λογικά. Εμείς θα πάρουμε το μεγάλο μέρος, οι Τούρκοι θα πάρουνε το μικρό. Και περίπου θα έχουμε συμφωνήσει και θα αφήσουμε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να χαράξει τη γραμμή. Ο εναέριος χώρος, τα 10 μίλια, είναι τρέλα, ελληνική τρέλα. Δεν έχουμε κανέναν λόγο. Όσον αφορά τα σχέδια πτήσεως, είναι αστείο να λέμε ότι ζητούμε από τους Τούρκους σχέδια πτήσεως όταν οι Αμερικανοί δεν δίνουν. Κανένας δεν δίνει. Γιατί να δίνουν οι Τούρκοι δηλαδή; Δεν το καταλαβαίνω. Και γιατί πρέπει εμείς να σταματούμε τα τουρκικά αεροπλάνα; Είναι τρελό αυτό που κάνουμε, είναι εγκληματικό αυτό που κάνουμε. Υπάρχει μεγάλη δυνατότητα να συμφωνήσουμε. Δεν υπάρχουν διαφορές».»] Ναι έτσι κατανοούν την κρατική κυριαρχία που ορίζουν οι Συνθήκες και το διεθνές δίκαιο ευρύτερα οι Κύριοι που έχουν την εξουσία επί 200 χρόνια μετά την δολοφονία του Καποδίστρια.
Ας μου επιτραπεί να κάνω σαφές ότι δεν γνωρίζω άλλο κράτος (τουλάχιστον βιώσιμο) στο οποίο οι κατέχοντες την εξουσία έτσι μιλούν και έτσι σκέπτονται για την κρατική κυριαρχία.
Λογικό ήταν λοιπόν να αρχίσει η μεθοδευμένη, επικοινωνιακά εξεζητημένη και υπερβολικά μεταμφιεσμένη με θριάμβους διάσχιση της κόκκινης γραμμής που οδηγεί αναπόδραστα όχι απλά στην απώλεια κυριαρχίας αλλά αναπόδραστα και στην μετατροπή του νεοελληνικού κράτους σε ένα συρρικνωμένο περιφερειακό κρατίδιο υπό την Τουρκική ηγεμονική επικυριαρχία που υποβοηθείται στην εκπλήρωση της «Γαλάζιας πατρίδας». Εδώ ως κάποιος με ισχυρή παρουσία στην διεθνή βιβλιογραφία για τα μεταπολεμικά γεωπολιτικά δρώμενα οφείλω να υπενθυμίσω ότι πολλοί από τις δεκάδες (ασφαλώς όχι όλοι) που επικαλούνται την γεωπολιτική σε πλήθος παραθύρων δεν κατανοούν το Αλφαβητάριο της γεωπολιτικής όταν συμπλέουν με τις προπαγάνδες με αποτέλεσμα να μην κατανοούν την “αναπόδραστη” κατάληξη που μόλις υπαινιχθήκαμε.
Οι Ανανάνθρωποι και οι καζανάνθρωποι, εξάλλου, σμίγουν ξανά. Εθνική στρατηγική μπορεί να ειπωθεί ότι υπάρχει μόνο ως αστείο (εκτός και εάν κανείς δεν γνωρίζει τι σημαίνει κράτος και στρατηγική στον σύγχρονο κόσμο). Εξάλλου, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες μετανάστευσαν κυρίως νέοι και η λαθρομετανάστευση που βαπτίστηκε ως αθώα και ανώδυνη «παράνομη μετανάστευση» οδηγεί σε προβλήματα κοινωνικής και κρατικής συνοχής. [είπαμε, ουκ ολίγοι και από καιρό έγραψαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αποτελέσει την εθνομηδενιστική πρωτοπορία εισόδου στην … μεταεθνική εποχή –έτσι αιτιολογήθηκε η υποστήριξη του φασιστικού, ανελεύθερου και αντιδημοκρατικού σχεδίου αναν από συμβατικά σημαίνοντα άτομα της φιλοσοφικής κωλοτούμπας – προηγήθηκε της μνημονιακής κωλοτούμπας]
Όπως έχουμε ήδη γράψει τα βιώσιμα κράτη δεν παραχωρούν ούτε ίντσα κρατικής κυριαρχίας που προβλέπουν οι πρόνοιες των Συνθηκών και του διεθνούς δικαίου. Εμείς γνωρίζουμε ότι ιστορικά μιλώντας έχουμε απώλεια κρατικής κυριαρχίας μόνο μετά από ένα επιθετικό πόλεμο στον οποίο το επιθετικό κράτος ηττήθηκε (χαρακτηριστικό παράδειγμα η Γερμανία μετά τον πόλεμο που μεταβιβάστηκαν μεγάλες περιοχές στην Πολωνία και της Γαλλία). Δεν γνωρίζω η Ελλάδα να είναι επιθετική και αναθεωρητική ή να έχει επιτεθεί κάποιου άλλου κράτους και μάλιστα μετά από ένα τέτοιο υποθετικό πόλεμο να ηττήθηκε.
Οδηγείται εν τούτοις στην κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων και μάλιστα στο όνομα του … διεθνούς δικαίου. Άρχισαν «συμφωνίες» που στο … όνομα του διεθνούς δικαίου παραβιάζουν το … διεθνές δίκαιο με αποτέλεσμα να χάνει η Ελλάδα κυριαρχία που προβλέπουν οι Συνθήκες.
Γιατί, ερωτάται με έμφαση, συμφωνίες που αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο, αντί της Αιγύπτου δεν προηγήθηκαν συμφωνίες οριοθετήσεων με την Κυπριακή Δημοκρατία που θα εφάρμοζαν επακριβώς και σωστά τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου ;!!!
Πολιτικά και στρατηγικά μιλώντας είναι αναπόφευκτο να ακολουθήσουν πολλά. Σκηνοθεσίες !! κρίσεων και δηλώσεων, ίσως και κρίσεις μικρές ή μεγάλες και τροχοδρόμηση προς την Γαλάζια πατρίδα και την Τουρκική ηγεμονία που με ή χωρίς τον Ερντογάν είναι πλέον το πιθανότερο ενδεχόμενο. Το κατά πόσο οι δράστες το κατανοούν ή όχι είναι δευτερεύον ζήτημα. Η ζωντανή πραγματικότητα δεν αφήνει αμφιβολίες για το πως προσανατολίζονται τα πράγματα.
Η Ελληνική κοινωνία έχει τον λόγο, εάν βεβαίως θέλει να επιβιώσει ελεύθερη, ασφαλής, ευημερούσα και με κράτος ακέραιο όπως της το παρέδωσαν οι πρόγονοί της. Πολύ θα ήθελα να ζούσε ο μεγάλος στοχαστής Παναγιώτης Κονδύλης για να ακούσουμε την άποψή του. Σε τελευταία κείμενά του αλλά και πρωτογενής δική μου γνώση το πώς έβλεπε τα πράγματα μάλλον θα ήταν πολύ απαισιόδοξη και πολύ επικριτική.
Τέλος, γιατί τα γράφω αυτά ενώ τελευταία υπονόησα ότι μετά τα τελευταία θανατηφόρα κατευναστικά βήματα δεν αξίζει να γίνονται καν σχόλια; Θα αντιγράψω τον Κονδύλη όταν τον ρώτησαν γιατί παρεμβαίνει, έστω και αξιολογικά ελεύθερα, για τις Ελληνικές υποθέσεις. Η απάντηση του Κονδύλη ήταν «για υπαρξιακούς λόγους».
Από το αναρτημένο κείμενο όπου και τα υποστηρικτικά κείμενα στον Παναγιώτη Κονδύλη που γράφτηκαν όταν του επιτέθηκαν μέλη του ετερόκλητου όχλου δραστών που ετοιμοπόλεμα «δολοφονούσαν» τον επιστημονικό ή και προσωπικό χαρακτήρα όποιου μιλούσε έγκυρα και τεκμηριωμένα. Το περίφημο και πλέον σημαντικό παράδειγμα αποτρεπτικής στρατηγικής όπου αναφέρεται στην θέση της μάχαιρας του επιτιθέμενου και το οποίο ανέφερε ο Κονδύλης, οδήγησε στο να χαρακτηριστεί ως … μαχαιροβγάλτης! Τόσο καλά: Εξ ου και πρέπει να γνωρίζουμε τα αίτια των συμφορών που πλήττουν τους νεοέλληνες. Για ευνόητους λόγους και επειδή εδώ το θέμα είναι οι θέσεις του Κονδύλη, δεν θα αναφερθώ σε αναρίθμητες και αντίστοιχες επιθέσεις κατά του υπογράφοντες από ετερόκλητους αδιάντροπους δράστες των χειμάρρων προπαγάνδας και εκλογικεύσεων που έπλητταν τα Ελληνικά συμφέροντα και ακύρωναν την Ελληνική Εθνική Στρατηγική.
Ακολουθεί μικρό απόσπασμα από την εισαγωγή της ανάρτησης μερικών κειμένων που γράφτηκαν στην δύσκολη αυτή συγκυρία όταν κυριαρχούσαν άναρθρες κραυγές, παραμιλητά, παρακρούσεις, ανθελληνικές προπαγάνδες και φωνασκίες.
http://wp.me/p3OlPy-1cH «… Οφείλω να ομολογήσω ότι ως προς ένα τουλάχιστον ζήτημα έκανα “λάθος εκτίμηση”. Στα κείμενα αυτά όπου υποστήριξα δημόσια την θέση του Κονδύλη η οποία βασικά έκρουε κώδωνες για το γεγονός ότι το ανισοζύγιο οδηγεί σε αστάθεια, έγραψα ότι «ενδέχεται από μια θέση ολοένα μεγαλύτερης ανισορροπίας και ελληνικής αδυναμίας ενδέχεται η Ελλάδα να υποχρεωθεί να αναπτύξει, πάντα στο πλαίσιο αμυντικών πολιτικών στόχων, επιθετικό στρατηγικό σχεδιασμό». Τελικά δεν συνέβη αυτό. Συνέβη αυτό που κλασικά συμβαίνει σε μη βιώσιμα κράτη. Διαδοχικές Ελληνικές κυβερνήσεις υποχώρησαν σε όλο το φάσμα. Η Τουρκία κέρδισε και συνεχίζει να κερδίζει το μείζον των αναθεωρητικών αξιώσεών της χωρίς πόλεμο. Στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Στην Θράκη η Τουρκία αποθρασύνθηκε με απρόβλεπτες συνέπειες. Αντί αποτροπής διαδοχικές κυβερνήσεις επέλεξαν τον κατευνασμό. Ταυτόχρονα, πολιτικοπνευματικά, τα μέλη του «συστήματος» νεφελοβατούσαν σε παγκοσμιοποιημένα ή άλλα εξίσου μεταφυσικά πεδία. Τα παραμιλητά βέβαια αφορούσαν και την Ευρώπη όπου αντί μιας στιβαρής στρατηγικής που θα στήριζε τα εθνικά συμφέροντα και αντί λήψης ορθολογιστικών πολιτικοοικονομικών αποφάσεων, αποφασίστηκε η κρατική αυτοκτονία (“ΟΝΕ: Ο μηχανισμός της καταστροφής και έγκαιρες προειδοποιήσεις” http://wp.me/p3OlPy-CS) …»
Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
www.ifestos.edu.gr – info@ifestos.edu.gr www.ifestosedu.gr – info@ifestosedu.gr
Twitter https://twitter.com/ifestosedu
Linkedin https://www.linkedin.com/in/panayiotis-ifestos-0b9382131/
Instagram https://www.instagram.com/p.ifestos/
Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
Διεθνής πολιτική 21ος αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Φιλοπατρία, Δημοκρατία, Ελευθερία https://www.facebook.com/groups/philopatria/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδύλης Παναγιώτης – https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos

militaire.gr

Μάζης: «Ο Ερντογάν ξεφτιλίζει τη Δύση»

O καθηγητής Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μάζης εξέφρασε την άποψή του ότι η Ευρώπη, εκτός από τις φραστικές παρατηρήσεις στην Τουρκία και τον σουλτάνο της, δεν πρόκειται να επιβάλει οικονομικές κυρώσεις.

Ο Γιάννης Μάζης τόνισε μεταξύ άλλων ότι αν η Τουρκία δεν αναχαιτιστεί άμεσα τότε οι εξελίξεις δεν θα είναι καθόλου καλές, καθώς ο Ερντογάν φαίνεται ότι δεν υπολογίζει τη Δύση και φροντίζει να της το δείχνει.

«Ο Ερντογάν έχει προχωρήσει σε προκλήσεις και ύβρεις εναντίον του δυτικού πολιτισμού και μετράει τις αντιδράσεις. Οι αντιδράσεις είναι ότι του έκαναν κάποιες παρατηρήσεις από την Ευρώπη και μετά του έδωσαν 500.000 ευρώ για ζητήματα που υπάγονται στη χρηματοδότηση των προενταξιακών κονδυλίων», τόνισε ο κ. Μάζης στον Alpha 98,9 και το «Ραντάρ», με τους Τάκη Χατζή και Δήμο Βερύκιο και αναφέρθηκε στις κινήσεις του τούρκου προέδρου:

«Ο Ερντογάν έχει κάνει ήδη κινήσεις που λογικά θα έπρεπε να ενοχλήσουν και τις ΗΠΑ και τη Δύση, όπως το ότι οι κρατικές εταιρίες που ασχολούνται με μεταλλεία και εξορύξεις, έχουν πωληθεί κατά ένα 51% στην Κίνα. Η Κίνα έχει χρησιμοποιήσει την Τουρκία ως ξενιστή για να εισέλθει στο οικονομικό γίγνεσθαι της Ευρώπης και μάλιστα στον πιο ζωτικό τομέα, των εξορύξεων και της ενέργειας».

«Αυτό που πρέπει να γίνει είναι η Δύση να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία, όμως έχω κάθε λόγο να πω ότι μετά την ύψιστη προσβολή της Τουρκίας που της λέει ότι είναι τελειωμένη, δεν την υπολογίζει και το δείχνει, εξευτελίζοντάς τη, το τι θα κάνει ο Ερντογάν στη Μεσόγειο είναι το λιγότερο», πρόσθεσε και επεσήμανε:

«Αν η Ευρώπη συνεχίζει να σφυρίζει κλέφτικα δεν θα έχουμε καλές εξελίξεις. Η Τουρκία πρέπει να αναχαιτιστεί τώρα και με κινήσεις που θα έχουν κόστος για αυτήν», όπως αναφέρει. Όσον αφορά στη Γαλλία, ο κ. Μάζης πρόβλεψε ότι σε περίπτωση που ο Τραμπ επανεκλεγεί, τότε εκείνη θα βγει από το ΝΑΤΟ και τόνισε ότι τότε: «Θα πρέπει και η Ελλάδα να εξετάσει τις νέες ευκαιρίες που θα της παρέχει μια τέτοια κίνηση της Γαλλίας.

Να σχηματιστεί μια νέα μεσογειακή υπονατοϊκή συμμαχία, με τη Γαλλία, την Κύπρο, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, που θα παράγει ασφάλεια προς κατανάλωση από τις ίδιες και από την περιοχή γενικότερα».

Για την αντίδραση του Ισλάμ στην απόφαση Ερντογάν να μετατρέψει σε τζαμί την Αγιά Σοφιά, ο καθηγητής Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολίασε: «Εκείνο που θέλω να ακούσω για να πω ότι το Ισλάμ δεν είναι το ίδιο, είναι από δύο ισλαμικές αρχές ότι είναι υπέρ της ανεξιθρησκείας, του πολιτισμού και κατά τον κινήσεων Ερντογάν.

Πρώτον από το νούμερο ένα πανεπιστήμιο Δικαίου του Ισλάμ στο Καϊρο και δεύτερο από το πανεπιστήμιο της Μέλας. Αν δεν γίνει αυτό τότε θα δείχνει ότι το Ισλάμ εγκρίνει την ενέργεια αυτή και η επόμενη φάση θα είναι ο χριστιανισμός εναντίον του ισλαμισμού».

ΠΗΓΗ

Έφτασε η ώρα των όπλων;

Μια από τις πιο παραγνωρισμένες παθογένειες του ελληνικού συστήματος εξουσίας είναι ο επαρχιωτισμός του. Το ότι δηλαδή λειτουργεί μέσα στο στενό πλαίσιο της γεωπολιτικής «γειτονιάς» της Ελλάδας αδιαφορώντας για το τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Όμως, το διεθνές σύστημα είναι ένα και ενιαίο και ότι συμβαίνει σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου ασκεί επιδράσεις στο σύνολο.

Έτσι, ο κοσμογονικός ανταγωνισμός, που βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια εν εξελίξει αναφορικά με τον έλεγχο των εγγύς ευρασιατικών υδάτων έχει περάσει εντελώς απαρατήρητος από τη χώρα μας. Όμως, ο ανταγωνισμός αυτός θέτει νέα δεδομένα και στο Δίκαιο της Θάλασσας που με τη σειρά τους έχουν τεράστιες δυνητικές επιδράσεις στο ελληνοτουρκικό σύστημα.

ΤΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ «ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ» ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ»

Η αρχή αυτού του ανταγωνισμού ξεκίνησε από τις αξιώσεις της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα. Για να το πούμε με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια, η Κίνα αντιλαμβάνεται ολόκληρη τη Νότιο Σινική Θάλασσα ως χώρο εθνικής κυριαρχίας, ως προέκταση του εδάφους της προς τη θάλασσα. Χαρακτηριστικά, σε μια από τις πιο πρόσφατες από τις πολυπληθείς μελέτες που εκδίδονται στις ΗΠΑ αναφορικά με τον ανταγωνισμό Ηνωμένων Πολιτειών – Κίνας, υπό τον τίτλο CHINA’S VISION OF VICTORY, του Jonathan D. T. Ward, το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στο «Γαλάζιο Εθνικό Έδαφος» (Blue National Soil) της Κίνας, δηλαδή τη Νότιο Σινική Θάλασσα. Ο συσχετισμός με τη «Γαλάζια Πατρίδα» της Τουρκίας είναι εμφανής. Και ας μην βιαστεί κανείς να πει ότι αυτή είναι μια κινεζική ιδιαιτερότητα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τη Ρωσία στον Αρκτικό. Συγκεκριμένα, η διαφαινόμενη τήξη των αρκτικών πάγων στερεί από τη Ρωσία το «Μεγάλο Παγωμένο Τείχος» που εξασφάλιζε την από Βορρά προστασία της. Έτσι, για τους Ρώσους η απόλυτη κυριαρχία στον Αρκτικό είναι μονόδρομος. Με άλλα λόγια, είναι απλά αδιανόητο για τη Ρωσία να βρίσκονται αμερικανικά αντιτορπιλικά στα 13 ναυτικά μίλια έξω από τις σιβηριανές ακτές. Έτσι λοιπόν και ο Αρκτικός αντιμετωπίζεται από τη Ρωσία ως «Γαλάζια Πατρίδα». Δηλαδή, ως χώρος πλήρους εθνικής κυριαρχίας, πολύ περισσότερο από ότι προβλέπει το γράμμα του ισχύοντος Δικαίου της Θάλασσας για τα χωρικά ύδατα και δραματικά περισσότερο από ότι προβλέπει για την ΑΟΖ. Παρόμοιες απόψεις φαίνεται να έχει και η Βραζιλία και η Ινδία αλλά και οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες διαχρονικά αντιμετωπίζουν μια τεράστια θαλάσσια έκταση, εύρους τουλάχιστον χιλίων χλμ ένθεν και ένθεν των ακτών τους στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό, ως χώρο όπου μπορούν να πράξουν ότι απαιτείται για να εξασφαλίζουν την ασφάλεια της χώρας, αδιαφορώντας για τους περιορισμούς του διεθνούς δικαίου.

Με άλλα λόγια, έχει ξεκινήσει ήδη μια παγκόσμια διαδικασία που τείνει να μετατρέψει την ΑΟΖ, ιδιαίτερα δε στις κλειστές θάλασσες, σε χώρο σχεδόν πλήρους εθνικής κυριαρχίας, περίπου ισότιμο με τη στεριά.

Αυτή η νέα διεθνοπολιτική πραγματικότητα ήταν αναπόφευκτο να επηρεάσει και το ελληνοτουρκικό σύστημα. Η ορολογία της «Γαλάζιας Πατρίδας» που χρησιμοποιεί η Τουρκία είναι επιδεικτικά ξεκάθαρη για το πώς αντιλαμβάνεται η Άγκυρα το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ «ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Ένα βασικό «επιχείρημα» της Άγκυρας για να στηρίξει επικοινωνιακά την αξίωσή της να κυριαρχήσει σε μεγάλο κομμάτι του Αιγαίου είναι ότι έχει πολύ μεγάλη ακτογραμμή και συνακόλουθα «δεν είναι δυνατόν να είναι εγκλωβισμένη» μέσα στα ελληνικά νησιά. Η άποψη αυτή, η οποία δυστυχώς βρίσκει και πολλά πρόθυμα ώτα εν Ελλάδι, ακόμη και σήμερα, αντιμετωπίζει τη νησιωτική Ελλάδα ως υποδεέστερη της τουρκικής ηπειρωτικής ακτής. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο Δίκαιο της Θάλασσας και είναι μια εντελώς αυθαίρετη ανάγνωση. Ωστόσο, μέχρι πρότινος έβρισκε κάποιο πάτημα στη σχετικώς ασαφή διατύπωση της παραγράφου 3 του άρθρου 121 της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982 αναφορικά με το τι θεωρείτο «βράχος» και τι «νησί». Έτσι, πολλές χώρες τοποθετούσαν φρουρές ή επιστημονικούς σταθμούς σε βραχονησίδες ώστε να καλύπτουν το κριτήριο των «μόνιμων κατοίκων» ή έκαναν μικροσκοπικές καλλιέργειες ή τοποθετούσαν μερικά ζώα ώστε να καλύπτεται το κριτήριο της «οικονομικής δραστηριότητας».

Όμως, με την απόφαση του Μόνιμου διεθνούς Δικαστηρίου Διαιτησίας (Permanent Court of Arbitration / PCA)** της 12ης Ιουλίου 2016, μετά από προσφυγή των Φιλιππίνων κατά της Κίνας, τα πράγματα άλλαξαν. Με την απόφασή του αυτή το Δικαστήριο ορίζει με πολύ περισσότερη σαφήνεια το τι θεωρείται νησί από νομικής άποψης (juridical island) και το διαχωρίζει από το βράχο. Βασικό κριτήριο πλέον είναι η ιστορική συνέχεια ύπαρξης ανθρώπινων κοινοτήτων στο νησί. Και το κριτήριο αυτό το καλύπτουν ξεκάθαρα τα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου.

Η απόφαση αυτή, δηλαδή, ναι μεν καθιστά πιο δύσκολο να αναγνωριστεί ένα νησί ως τέτοιο από νομικής άποψης, από τη στιγμή όμως που το επιτυγχάνει τότε τα δικαιώματά του παγιώνονται και δεν διαφέρουν από αυτά της ηπειρωτικής χώρας. Η απόφαση αυτή, με άλλα λόγια, από νομικής άποψης, μετατρέπει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη, είτε αρέσει στην Τουρκία είτε όχι.

Αυτό, φυσικά, το γνωρίζει η Άγκυρα και για αυτό ακολουθεί την κινεζική συνταγή της ακραίας επιθετικότητας επιδιώκοντας δια του μαξιμαλισμού των απαιτήσεών της να επιτύχει μια «συμβιβαστική» λύση, δηλαδή να κάνει την Ελλάδα να αποδεχθεί τον ακρωτηριασμό της.
Γιατί περί ακρωτηριασμού μιλάμε όταν μιλάμε για συμβιβασμό. Και αυτό γιατί, πολύ απλά, μετά την απόφαση της 12ης Ιουλίου 2016, δικαιώματα των νησιών «πακτώνονται» τόσο πολύ που δεν σου έχεις πλέον την «πολυτέλεια» να τα θεωρήσεις μειωμένα έναντι της ηπειρωτικής ακτής του επιθετικού γείτονα.

Αν το κάνεις, τότε, εμμέσως πλην σαφώς, επιτρέπεις την αμφισβήτηση της κυριαρχίας σου επί της νήσου αυτής καθαυτής. Δηλαδή επί του εδάφους.

Εν κατακλείδι, λοιπόν, η Ελλάδα οφείλει να επανατοποθετήσει τον εαυτό της στο διεθνές σύστημα και να εναρμονίσει τη γεωπολιτική της λειτουργία και υπόσταση με τις σύγχρονες εξελίξεις.

Αναλυτικότερα, η διεθνής τάση για άτυπη μετατροπή της ΑΟΖ σε χώρο εθνικής κυριαρχίας αυτομάτως τοποθετεί την Τουρκία και την Ελλάδα σε μια γεωπολιτική δυσαρμονία, πρωτοφανή στην ιστορία των δύο χωρών. Με βάση τη δυναμική του «γαλάζιου εθνικού εδάφους» που διαμορφώνεται διεθνώς, αν η Τουρκία επιτύχει να μην έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα τα ελληνικά νησιά ή επιβάλει στην Ελλάδα να μην ασκεί αυτά τα κυριαρχικά της δικαιώματα, τότε προκύπτει σοβαρό πρόβλημα εθνικής κυριαρχίας. Συγκεκριμένα, σε παρόμοια περίπτωση, τα ελληνικά νησιά (συμπεριλαμβανομένων της Κρήτης και της Εύβοιας) στην καλύτερη περίπτωση μετατρέπονται σε χώρο ασαφούς κυριαρχίας, «ιμιοποιούνται» κατά κάποιον τρόπο και όλο το Αιγαίο μεταβάλεται σε μια «υπεργκρίζα» ζώνη και στη χειρότερη ενσωματώνονται μέσα σε τουρκικό θαλάσσιο «έδαφος». Εν τη πράξει, από τη στιγμή που δεν θα έχουν κυριαρχικά δικαιώματα, θα θεωρούνται προεκτάσεις του «περιβάλλοντος κράτους», δηλαδή της Τουρκίας, με ότι αυτό σημαίνει και για την εθνική κυριαρχία επί του εδάφους αυτών.

Με άλλα λόγια, η νέα διεθνής πραγματικότητα στις κλειστές θάλασσες του πλανήτη τείνει να ενοποιήσει τη στεριά με τη θάλασσα σε μια ενιαία και αδιαίρετη ενότητα με αποτέλεσμα αν χαθεί ή αν «γκριζαριστεί» το θαλάσσιο κομμάτι αυτής της ενότητας να χάνεται ή έστω να «γκριζάρεται» και το χερσαίο.

Εν παραλλήλω, το Δίκαιο της Θάλασσας στερεί πλέον τα τελευταία επιχειρήματα όσων θεωρούσαν ότι η ηπειρωτική ακτή έχει κάποιας μορφής υπεροχή έναντι των νησιών.

Συνακόλουθα, η πολιτική της μη άσκησης των θαλάσσιων κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, χάριν υποτίθεται μετριοπάθειας, όπως είναι η μη ανακήρυξη ΑΟΖ και η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, καθίσταται πλέον εγκληματικά επικίνδυνη. Από τη στιγμή που οι εγγύς θάλασσες τείνουν να μετατραπούν σε προέκταση της στεριάς, αν δεν τις αντιμετωπίζεις ως τέτοιες, τότε ατύπως περνάς το μήνυμα ότι ούτε οι στεριές είναι δικές σου. Και αν δεν είναι δικές σου είναι κάποιου άλλου.

Άρα, έχουμε φτάσει στο σημείο που δεν μπορούμε πλέον να υποχωρήσουμε. Δεν υπάρχουν περιθώρια «συμβιβασμών», ούτε «ψύχραιμης» αντίδρασης, που να περιορίζεται σε διπλωματικές ενέργειες και διαμαρτυρίες. Γιατί το διακύβευμα δεν είναι απλώς κάποια κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας ή για το ποιος «θα βγάλει τα πετρέλαια». Η Ελλάδα αυτή την στιγμή παλεύει για τη ζωή της. Αν δεν αντιδράσει ενόπλως στην όποια απόπειρα της Τουρκίας να αμφισβητήσει την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της τότε θα κινδυνεύσει να απολέσει εν συνόλω την κρατική της υπόσταση στο διεθνές σύστημα. Ούτε ο όρος φινλανδοποίηση ούτε ο χαρακτηρισμός προτεκτοράτο εκφράζουν επαρκώς την πτώση και την απαξίωση που θα προκύψει σε αυτήν την περίπτωση. Το γιατί και το πώς φθάσαμε σε αυτήν την κατάσταση είναι μια άλλη υπόθεση και κάποια στιγμή θα πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες που βαρύνουν το σύστημα εξουσίας εδώ και δεκαετίες. Όμως, το γεγονός παραμένει ότι αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε στο παρά ένα. Η τελευταία κόκκινη γραμμή είναι έτοιμη να παραβιαστεί. Και αν το αποδεχθούμε, άμεσα ή έμμεσα, είτε δια της αδράνειας είτε δια της «ψύχραιμης αντίδρασης», τότε η χώρα μας θα χάσει το δικαίωμα να υπάρχει ως κανονική χώρα. Τόσο απλά.

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
(**) Το PCA εδρεύει στο Παλάτι της Ειρήνης (Peace Palace) στη Χάγη της Ολλανδίας όπου εδρεύει και το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (International Court of Justice / ICJ).

Του Κωνσταντίνου Γριβα

Γαλλική πρωτοβουλία για κατάργηση του τουρκολιβυκού συμφώνου: το “χαρτί” που η Αθήνα διστάζει να τραβήξει

“Η Γαλλία ξεκινά μια σημαντική προσπάθεια για κατάργηση του τουρκολιβυκού συμφώνου στα Ηνωμένα Έθνη και οι ΗΠΑ δυσφορούν γι΄ αυτή τη προσπάθεια”. Την αποκάλυψη κάνει ο καθηγητής Γεωπολιτικής Ιωάννης Μάζης και είναι σημαντική. Η Γαλλία έχει τη δύναμη να επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει όσους υποστηρίζουν ότι σ΄ αυτή τη χρονική συγκυρία αν έχουμε να περιμένουμε κάτι από κάπου, αυτό θα πρέπει να το “ψάξουμε” στη Γαλλία…

Την ίδια ώρα στην Αθήνα, φαίνεται ότι παίζουμε …την κολοκυθιά με το θέμα των φρεγατών! Το οποίο ενδιαφέρει τους Γάλλους, που έχουν “προίόν” το οποίο “μας κάνει” σύμφωνα με όσα έχουν πει οι ναύαρχοι. Οι φρεγάτες Belharra, έχουν προκριθεί σ΄ ότι έχει να κάνει με τις επιχειρησιακές τους δυνατότητας και τα οπλικά συστήματα που θα φέρουν. Όπως λένε από το ΠΝ η διαμόρφωση που έχουν ζητήσει ανατρέπει όλα τα σχέδια των Τούρκων για “αρπαγή” της ναυτικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, αλλά και στη Μεσόγειο.

Η ενδεχόμενη συμφωνία έχει τα χαρακτηριστικά μιας προμήθειας που καλύπτει τις επιχειρησιακές ανάγκες του ΠΝ, αλλά και αυτά που την εντάσσουν στη λεγόμενη “εξοπλιστική διπλωματία”. Την οποία όμως απ΄ ότι λένε οι πληροφορίες ετοιμαζόμαστε για πολλοστή φορά να την ασκήσουμε με λανθασμένο και αυτοκαταστροφικό τρόπο!

Πληροφορίες αναφέρουν ότι πριν μερικές ημέρες Αμερικανοί εμφανίστηκαν στο ΥΠΕΘΑ και στο ΓΕΝ για να παρουσιάσουν τη δική τους πρόταση, με την οποία “τάζουν” τα πάντα: από “σωτηρία” των ναυπηγείων μέχρι προσφορά για “δωρεάν” εκσυγχρονισμού των φρεγατών MEKO.

Μόνο που ο Στόλος δεν έχει άλλο χρόνο για αναμονή και “περίσκεψη”. Για την ακρίβεια ο χρόνος έχει τελειώσει προ καιρού και αυτός είναι ο λόγος που στο ΓΕΕΘΑ και στο ΓΕΝ αναζητούν ακόμη και κάποιες “ενδιάμεσες” λύσεις, μέχρι να υπάρξει νέο πλοίο για το Στόλο.

Το ερώτημα είναι αν οι έχοντες την ευθύνη των αποφάσεων πολιτικοί έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για “φιλολογικές συζητήσεις”. Το να προσπαθούν να τους ικανοποιήσουν όλους ένα μόνο αποτέλεσμα θα ΄χει: να μείνει πάλι ο Στόλος χωρίς νέο πλοίο, κάτι που όπως φαίνεται επιδιώκουν όσοι επιμένουν να πιστεύουν ότι οι ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων περιορίζονται στον εκσυγχρονισμό των F-16.


ΠΗΓΗ

Η στρατηγική ιδιοφυΐα του Ντόναλντ Τραμπ

Γράφει ο Δημήτρης Τσίκας 

Πολιτικός επιστήμων του Πανεπιστημίου Ισλανδίας με ειδίκευση στα Small States Studies 

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αλλάζουν ώρα με την ώρα. Οι μέχρι πρότινος ορκισμένοι εχθροί της Συρίας, κομμουνιστές Κούρδοι του YPG, από την περασμένη Δευτέρα πολεμούν στο πλευρό των δυνάμεων του Άσαντ εναντίον των Τούρκων. Κι αν και αυτή η εξέλιξη φαντάζει ως λογικό αποτέλεσμα μίας περιστασιακής συμμαχίας που απλώς αντιμετωπίζει κοινό εχθρό, από γεωπολιτικής απόψεως τα δεδομένα αλλάζουν 180 μοίρες (360 σύμφωνα με τα μαθηματικά του Τσίπρα).
Ο Ερντογάν εδώ και καιρό φλερτάρει με την Ρωσία, κάτι που προκαλούσε πονοκέφαλο στις ΗΠΑ διότι βρίσκονταν σε αδιέξοδο. Ο Τράμπ δεν μπορούσε να επιτεθεί σε σύμμαχο χώρα, αλλά ούτε και να την αφήσει να προσχωρήσει στην αγκαλιά της Ρωσίας. Έπρεπε λοιπόν να πάρει μία απόφαση ώστε να κρατήσει την Τουρκία εντός ΝΑΤΟ ενώ συγχρόνως να της δώσει ένα μάθημα. Και ενώ οι στρατηγικοί αναλυτές, ακόμη και μέλη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, κατακρίνουν τον Τραμπ για την απόφαση που πήρε σχετικά με την αποχώρηση των Αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, οι εξελίξεις δικαιώνουν πανηγυρικά τον Αμερικανό Πρόεδρο. Το πράσινο φως στην Τουρκία για επιδρομή στα εδάφη των Κούρδων της Συρίας, από τη μία πλευρά κρατάει ευχαριστημένο τον Ερντογάν που διακαώς επιθυμεί την παρεμπόδιση δημιουργίας Κουρδικού κράτους, αλλά από την άλλη επιτρέπει την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία.
Για όσους δεν έχουν αντιληφθεί την στρατηγική ιδιοφυΐα του Τραμπ, το κάνω ακόμα πιο ξεκάθαρο και σαφές: Ο Τραμπ αποσύρει τα Αμερικανικά στρατεύματα από την Συρία, κάτι που αποτελούσε προεκλογική του δέσμευση και έπρεπε να το κάνει πριν τις εκλογές του επόμενου έτους. Συγχρόνως ανοίγει τον δρόμο στον Ερντογάν να επέμβει στα βόρεια της Συρίας, νίπτοντας τας χείρας του για τις επιπτώσεις που θα έχει μια Τουρκική εισβολή. Τουρκική εισβολή πού; Σε μία χώρα η οποία είναι παραδοσιακός σύμμαχος της Ρωσίας! Οπότε η σύγκρουση με τις δυνάμεις του Συριακού στρατού είναι αναπόφευκτη, με τον Άσαντ να έχει ήδη συνάψει συμμαχία με τους Κούρδους και να προελαύνει προς τις Τουρκικές θέσεις.
Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο ο Άσαντ έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα της χώρας του από την εισβολή ξένων στρατευμάτων που παραβίασαν την συνοριακή υπόσταση της Συρίας χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Και βεβαίως η ευφυέστατη κίνηση ματ του Τράμπ φέρνει σε υπερβολικά δύσκολη θέση τον Πούτιν, ο οποίος καλείται να επιλέξει ποια θέση θα πάρει ανάμεσα σε έναν μακροχρόνια πιστό αλλά αδύναμο σύμμαχο ή στην πρόσκαιρη λυκοφιλία με την ισχυρή Τουρκία που όμως παραμένει προσκολλημένη στο άρμα του ΝΑΤΟ.

elkosmos.gr

Η στρατηγική του “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα” για τα τουρκικά F-35 και τα τραγικά λάθη μας…

Από την ημέρα που έγινε γνωστή η πρώτη πτήση του “τουρκικού F-35” στις ΗΠΑ και η ενδεχόμενη “παράδοσή” του στις 21 Ιουνίου, μια μεγάλη συζήτηση έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα. Μάλλον με λάθος αντικείμενο…

“Θα τα δώσουν οι Αμερικανοί τα F-35 στους Τούρκους”;
“Θα πιέσουν μέχρι τέλους οι Ισραηλινοί για να μην πάρουν τα F-35 οι Τούρκοι”;

Με απλά λόγια μια συζήτηση που κινείται στη γνωστή μας λογική “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”. Στη προκειμένη περίπτωση θα μπορούσαμε να είχαμε κι εμείς την ίδια κατσίκα…

Για να τα βάλουμε σε μια σειρά:
•Οι Τούρκοι θα παραλάβουν τα F-35 τους. Στην ώρα τους ή αργότερα. Είναι χώρα συμπαραγωγός, έχει μπει στο πρόγραμμα από την αρχή, έχει πληρώσει και θα τα παραλάβει. Έκανε αυτό που εμείς δεν κάναμε και καλό είναι να το παραδεχτούμε…Τι δεν κάναμε;
•Τρεις φορές μας προτάθηκε να μπούμε στο πρόγραμμα του F-35. Και τις τρεις αποφύγαμε και να απαντήσουμε! Ούτε στο Eurofighter μπήκαμε. Ανεξάρτητα από το ποια ήταν η καλύτερη λύση για μας, το θέμα είναι ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν θέλησαν να πάνε την ΠΑ στο επόμενο επίπεδο, όπως έκανε η Τουρκία αλλά και άλλες χώρες. Λέγεται σχεδιασμός και απαιτεί μόνο σοβαρότητα. Έλειπαν και τα δύο από τα κόμματα εξουσίας της μεταπολίτευσης.
•Για να λέμε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους και να πάψουμε να ζούμε με την ελπίδα ότι οι Τούρκοι δεν θα παραλάβουν τα F-35, θα πρέπει να αποδεχτούμε τα λάθη μας.
Δεν ήταν λίγα και όλα ήταν σοβαρά.

Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης μόνο δύο πρωθυπουργοί έλαβαν σοβαρές αποφάσεις για την ενδυνάμωση της ΠΑ: ο Ανδρέας Παπανδρέου με την αγορά του αιώνα και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με την αγορά των F-16. Αυτές οι αγορές είχαν νόημα και στόχο. Όσες ακολούθησαν κινήθηκαν στη λογική της υποτιθέμενης “εξοπλιστικής διπλωματίας” και του παραλογισμού “πιάσε μου 30 F-16 να κάνω τη δουλειά μου”! Οι αποφάσεις των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή αποδείχτηκαν από την ίδια τη ζωή λανθασμένες.
Όταν όλες οι χώρες επέλεγαν την επόμενη μέρα για την ΠΑ τους, εμείς μέναμε “κολλημένοι” στο χθες που ήταν το F-16. Εξαιρετικό αεροπλάνο για την καθημερινή “λάντζα” του Αιγαίου, αλλά μέχρι εκεί. Όπως όλα στη ζωή ξεπερνιούνται. Κάπως έτσι φθάσαμε στο 2018 να εκσυγχρονίζουμε τα F-16 -ούτε καν αυτά του Μητσοτάκη που θα είχε νόημα να εκσυγχρονιστούν- και να προσευχόμαστε να κάνει κι άλλα λάθη ο Ερντογάν ώστε να καθυστερήσει η παράδοση των τουρκικών F-35!
Έστω και τώρα θα πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε για το αύριο της ΠΑ που δεν είναι καθόλου μακριά. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι με 85 εκσυγχρονισμένα F-16 Viper, θα είμαστε σε θέση το 2028, που αναμένεται να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, να αντιμετωπίσουμε την τουρκική αεροπορία.
Όποιος το πιστεύει μάλλον είναι αιθεροβάμων!
Όπως συζητούν μεταξύ τους οι αεροπόροι πρώτης γραμμής λύσεις υπάρχουν αρκετές για να έχει η ΠΑ μια αξιόπιστη ασπίδα έναντι της τουρκικής αεροπορικής απειλής. Θα είναι το F-35, κάποιο άλλο αεροσκάφος, μια τελείως διαφορετική διαμόρφωση της αεράμυνας;
Ότι κι αν είναι οι ειδικοί, δηλαδή οι αεροπόροι, θα μας το πουν. Το ερώτημα είναι αν αυτοί που έχουν την ευθύνη των αποφάσεων θα ακούσουν και θα δράσουν. Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από σχεδιασμό και σοβαρότητα…

 Π. Καρβουνόπουλος
militaire.gr 

“Με ποιους θα πάει η Ελλάδα στον πόλεμο”; Ερώτημα βόμβα από τον Στρατηγό Φράγκο

Ο Επίτιμος Α/ΓΕΣ και πρώην ΥΕΘΑ Φραγκούλης Φράγκος έκανε μια δήλωση που θα συζητηθεί. Αναφερόμενος στο γεωπολιτικό παιχνίδι που παίζεται και στη θέση της Ελλάδας, ο Στρατηγός μιλώντας στα ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ δηλώνει

«Η Ελλάδα έχει να επιλέξει μεταξύ του υπό διαμόρφωση πανίσχυρου άξονα ΗΠΑ-Βρετανίας-Ρωσίας-Ισραήλ, που θα κυβερνήσει  τον κόσμο τον 21ο αιώνα, και στον οποίο θα προσχωρήσει σύντομα και η Γαλλία, και της συρρικνούμενης θλιβερής και υφεσιακής γερμανοκρατούμενης Μεσευρώπης, που “ψήνει στον φούρνο μικροκυμάτων” τα εναπομείναντα μέλη-αποικίες της. Από την μία πλευρά οι Δυνάμεις του Ναυαρίνου, που μας έκαναν κράτος, από την άλλη οι δυνάμεις που μας υποδούλωσαν και μας κατέστρεψαν στην Κατοχή και στην εποχή του Μνημονίου. Διαλέγουμε και παίρνουμε».

Π. Καρβουνόπουλος

militaire.gr 

Σάββας Καλεντερίδης: Τα «μυστικά» της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη»

Η Τουρκία στην αρχή της κρίσης κινήθηκε στο θέμα της Συρίας από κοινού με τις ΗΠΑ, τη Σ. Αραβία και το Κατάρ. Είναι δε γνωστές οι υπερφίαλες δηλώσεις του Ερντογάν και του Νταβούτογλου, ότι ήταν θέμα εβδομάδων η ανατροπή του Άσαντ και η ανάληψη της εξουσίας από τα στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, τα οποία αποτελούν ενεργούμενα του Ερντογάν και του ΑΚΡ.
Στρατηγικός στόχος του Ερντογάν ήταν η μετατροπή της νέας σουνιτικής Συρίας σε προτεκτοράτο της Τουρκίας, μέρος του φιλόδοξου σχεδίου για έλεγχο όλης της Μέσης Ανατολής, αλλά και για μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε μια μουσουλμανική λίμνη, σε συνεργασία με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα του Μόρσι, που κυβερνούσε στην Αίγυπτο.

Όταν άλλαξαν τα «κόζια», λόγω άρνησης της Ρωσίας και της Κίνας να συναινέσουν σε στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, αναγκάστηκαν να αλλάξουν ρότα και οι ΗΠΑ, μη επιμένοντας πλέον στην ανατροπή του Άσαντ.

Σε αυτό έπαιξε ρόλο και η τρομερή αστάθεια που προκάλεσε στην περιοχή η αιμοσταγής δράση της Αλ Νούσρα-Αλ Κάιντα αλλά και το Ισλαμικό Χαλιφάτο, το γνωστό πλέον ως ΙΚ (Ισλαμικό Κράτος).

Εν τω μεταξύ, από τα πλήγματα που δέχτηκε ο Άσαντ απώλεσε τον έλεγχο εκτεταμένων περιοχών της συριακής επικράτειας, σε τρεις περιοχές της οποίας οι Κούρδοι, εκμεταλλευόμενοι το κενό εξουσίας, δημιούργησαν τρία καντόνια. Τότε η Τουρκία αντιλήφθηκε το στρατηγικό λάθος που είχε διαπράξει και διαπίστωσε ότι, τελικά, η πράξη που είχε υπολογίσει, αντί για πολλαπλασιασμός τής έβγαινε… διαίρεση!

Πανικόβλητη –ο πανικός και η έλλειψη ψυχραιμίας είναι κακός σύμβουλος–, όπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, η Τουρκία αρπάχτηκε από τους φανατικούς μουσουλμάνους, την Αλ Νούσρα και το ΙΚ, συνεργάστηκε μαζί τους ερήμην των ΗΠΑ, με στόχο να τους στρέψει εναντίον των Κούρδων, για να εξουδετερώσει και να εκμηδενίσει τα κέρδη τους στη Συρία.

Φυσικά ο Ερντογάν, εφαρμόζοντας την ελληνική παροιμία «το τερπνόν μετά του ωφελίμου», έκανε και μπίζνες με τους αιμοσταγείς δολοφόνους του ΙΚ, εμπλουτίζοντας το ήδη παραφουσκωμένο προσωπικό του θησαυροφυλάκιο κατά πολλές εκατοντάδες δολάρια, κυρίως μέσω του λαθρεμπορίου πετρελαίου.

Όλα αυτά είναι γνωστά σε όλους, και κυρίως στις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Όλοι γνωρίζουν τις επιθέσεις που έκαναν οι τζιχαντιστές εναντίον των Κούρδων, επ’ εργολαβία και τη εντολή Ερντογάν.

Τελευταία συνεργασία Ερντογάν-ΙΚ, και μάλιστα αγαστή, ήταν στην Τζαραμπλούς. Η Τουρκία μετέφερε περί τους 4.000 ενόπλους του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ΕΣΣ), μέσω του δικού της εδάφους, στην τουρκική κωμόπολη Καρκαμίς, και από κει τους έβαλε να αντικαταστήσουν τους τζιχαντιστές που μέχρι τότε ήλεγχαν την πόλη.

Μαζί τους μπήκαν στην συριακή κωμόπολη και έξι αποσπάσματα των Ειδικών Δυνάμεων, συνολικής δύναμης 180 ανδρών, 16 άρματα μάχης και περίπου 20 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού του τουρκικού στρατού. Στην εν λόγω επιχείρηση, που ονομάστηκε «Ασπίδα του Ευφράτη», δεν έπεσε ούτε μια ντουφεκιά. Οι τζιχαντιστές στην κυριολεξία παρέδωσαν την πόλη στους ενόπλους του ΕΣΣ, ορισμένοι απ’ αυτούς αναχώρησαν για τη Ράκκα και κάποιοι παρέμειναν εκεί, αλλάζοντας απλώς καπέλο και στολή.

Όλη αυτήν την παρωδία επιχείρησης, που η Τουρκία την παρουσιάζει στη διεθνή κοινότητα ως έμπρακτη μεταμέλεια και συμμετοχή πλέον στον αγώνα εναντίον των τζιχαντιστών του ΙΚ, την υποστήριξαν από αέρος οι ΗΠΑ με αεροσκάφη F-16 και Α-10. Την υποστήριξαν και συνεχίζουν να την υποστηρίζουν επίσης οι Ρώσοι, δίνοντας άδεια στα τουρκικά F-16 να μπαίνουν στον εναέριο χώρο της Συρίας για πρώτη φορά μετά την κατάρριψη του ρωσικού SU-24 (24 Νοεμβρίου 2015) και να βομβαρδίζουν.
Για όσους αναρωτιούνται τι βομβαρδίζουν, να τους ενημερώσουμε ότι βομβαρδίζουν αποκλειστικά κουρδικούς στόχους, όπως αποκλειστικός στόχος της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» είναι η εξάλειψη των κουρδικών θυλάκων από την περιοχή που βρίσκεται δυτικά του Ευφράτη.

Επίσης, για όσους αναρωτιούνται αν θα πετύχουν το στόχο τους, τους προτείνουμε να μελετήσουν με ψυχραιμία όλες τις επιχειρήσεις εισβολής σε ξένη χώρα που επιχείρησαν διάφορα κράτη τα τελευταία πενήντα χρόνια, και να βρουν μία που να πέτυχε το στόχο της.

Τους θυμίζουμε τον τρόπο που αποχώρησαν από το Αφγανιστάν Ρώσοι και Αμερικανοί, και προσφάτως οι Ισραηλινοί από τον Λίβανο.

Για όσους συμπεριλάβουν σε αυτές τις περιπτώσεις την Κύπρο, τους λέμε ότι είναι άλλης τάξης και φύσης ζήτημα, αν και ίσως να μην είναι και πολύ μακριά η μέρα που θα δούμε τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής να αποχωρούν και από την Κύπρο…

Pontos-news