Στρατηγός Κωσταράκος: Επιτακτική Ανάγκη για άμεση & υψηλή Επιχειρησιακή Διαθεσιμότητα στις ΕΔ

Με αφορμή την πρόσφατη τουρκική προκλητικότητα υπάρχει πλέον στα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ απόλυτη συμφωνία ότι θα πρέπει να ενισχυθεί η αποτρεπτική (και η αμυντική) μας ικανότητα με αντίστοιχη αύξηση και βελτίωση των στρατιωτικών μας δυνατοτήτων.

Γράφει ο Στρατηγός εα Μιχαήλ Κωσταράκος

Βέβαια η σχετική αρθρογραφία, πολλές φορές υποκινούμενη και από στρατιωτικούς κύκλους που φοβούνται μην υστερήσουν στη «μοιρασιά», άρχισε να δημιουργεί μια αίσθηση απεριορίστων οικονομικών δυνατοτήτων, ξεχνώντας την τιτάνια προσπάθεια που καταβάλλει και θα καταβάλλει για αρκετό καιρό ακόμα η Κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός για να αντιμετωπίσει την σοβαρή οικονομική κρίση που δημιούργησε ξαφνικά ο κορωνοιός.

Φυσικά, όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα, όλοι θέλουν να αποκτήσουν μια Φερράρι και στο πλαίσιο αυτό της γενικευμένης ευφορίας στον αμυντικό τομέα, «υπάρχει» ανάγκη για 15 καινούργιες φρεγάτες, νέα υποβρύχια και νέα ελικόπτερα παράλληλα με τις δυο γαλλικές φρεγάτες Belh@rra που φαίνεται ότι θα αποκτήσουμε μετά το 2025.

Η Πολεμική Αεροπορία θεωρεί βέβαιο ότι θα μπει στο πρόγραμμα των πανάκριβων F- 35 μετά το 2026 με ενδεχόμενη αγορά 20 αεροσκαφών παράλληλα με νέα drones και ενδεχομένως Αεροσκάφη Εναερίου Ανεφοδιασμού ενώ ο Στρατός οραματίζεται νέα Τεθωρακισμένα οχήματα Μάχης, νέα τακτικά και μεταφορικά οχήματα και νέα τυφέκια.

Συγχρόνως θα γίνει προσπάθεια η αμυντική μας βιομηχανία να ξαναπάρει μπροστά μέσα από συμπαραγωγές για τα οπλικά συστήματα που θα επιλεγούν προσφέροντας θέσεις εργασίας και αύξηση του ΑΕΠ.

Όλα αυτά είναι υπέροχα και μακάρι όλα να υλοποιηθούν και να ενισχυθούν και να βοηθηθούν τόσο οι Ένοπλες Δυνάμεις όσο και η οικονομία μας. Η Κυβέρνηση θα αποφασίσει σχετικά, με βάση τα σχέδια, τις δυνατότητες και τους στόχους της.

Αν θελήσουμε να αναλύσουμε όλα τα παραπάνω αμυντικά προγράμματα θα διαπιστώσουμε ότι όλα είναι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Όλα σχεδόν τα παραπάνω προγράμματα χρειάζονται χρόνια για να αποκτηθούν και για να καταστούν επιχειρησιακά. Με εξαίρεση ίσως τα drones και με την πιο αισιόδοξη προσέγγιση, κανένα νέο οπλικό σύστημα δεν πρόκειται να ενισχύσει τις ΕΔ μας πριν το 2025-26.

Όσα οι Ένοπλες Δυνάμεις ονειρεύονται και επιθυμούν δεν θα έχουν καμία επίδραση στην αμυντική ισορροπία του σήμερα ή του αύριο. Γιατί μέχρι όλα αυτά να υλοποιηθούν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας μας, εκτιμάται ότι, θα έχει τροποποιηθεί η ισορροπία ισχύος της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου, Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής και ενδεχομένως θα έχουν αλλάξει τα σύνορα και η κυριαρχία σε κάποιες περιοχές.

Τα γεγονότα εξελίσσονται πολύ γρήγορα και εμείς φαίνεται ότι προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την επείγουσα πραγματικότητα με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και λύσεις μακράς πνοής. Δυστυχώς τις νέες κρίσεις που θα παρουσιαστούν αύριο, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να τις αντιμετωπίσουμε αύριο, και μάλιστα κατά άριστο τρόπο.

Επομένως, χρειαζόμαστε επιπλέον ένα συγκεκριμένο βραχυπρόθεσμο αμυντικό σχεδιασμό που θα στηρίζεται στην πλήρη αξιοποίηση του υπάρχοντος αμυντικού υλικού. Θα πρέπει ΟΛΑ τα οπλικά συστήματα, πολεμικά σκάφη, ιπτάμενα μέσα όλων των τύπων, μέσα βολής, μεταφορικά και επικοινωνιακά μέσα και ότι άλλο διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις να αποκτήσουν (αν βέβαια δεν έχουν ήδη αποκτήσει) διαθεσιμότητα στο 100% (επιθυμητό αλλά και δύσκολο) ή τουλάχιστον σε πρώτη φάση στο διεθνές όριο επιχειρησιακής διαθεσιμότητας του 80% για κάθε τύπο αμυντικού υλικού ή μέσου.

Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Θα πρέπει η αρμόδια Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών και οι αντίστοιχοι τεχνικοί, οικονομικοί και επιχειρησιακοί κλάδοι των Επιτελείων να ενεργοποιηθούν και να δουλέψουν διαρκώς στο κόκκινο για να πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα άμεσα (αύριο δηλαδή) όπως απαιτεί η διεθνής κατάσταση στην περιοχή μας. Και φυσικά να διατεθούν από την κυβέρνηση ή να ανευρεθούν άμεσα με οποιονδήποτε τρόπο τα απαραίτητα υψηλά κονδύλια που απαιτούνται για αυτή την επιχειρησιακή μας αναβάθμιση.

Η καθοριστικής σημασίας αυτή αύξηση της διαθεσιμότητας που έπρεπε να είχε γίνει χθες (αν δεν έχει ήδη γίνει, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω λεπτομερώς) είναι ένα ξεκάθαρα μετρήσιμο μέγεθος που μπορεί να ελεγχθεί εύκολα και συνεπάγεται ευθύνες για αυτούς που δεν θα φροντίσουν να υλοποιηθεί.

Είναι απόλυτα αποδεκτό να μην υπάρχει η δυνατότητα να αποκτηθούν επιπλέον αμυντικές δυνατότητες υψηλής τεχνολογίας και εξαιρετικά υψηλού κόστους, δεν είναι όμως αποδεκτό να μην είναι διαθέσιμα και πλήρως επιχειρησιακά τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα και μέσα που έχουν ήδη αποκτηθεί από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Είναι σίγουρο ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις θα εκτελέσουν την αποστολή τους με ότι διαθέτουν, όχι με ότι ονειρεύονται.

Η πλήρης επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων μας Δυνάμεων, όπως είναι τώρα εξοπλισμένες, είναι ένα κύριος παράγων ισχυρής αποτροπής απόλυτα απαραίτητος για το καλύτερο και ασφαλέστερο αύριο πού όλοι οραματιζόμαστε και επιδιώκουμε.

enoplos.gr

Οι «ανίερες» συμμαχίες στο ισλάμ

Στα «ψιλά» της ειδησεογραφίας επέρασε το γεγονός ότι την παρελθούσα εβδομάδα, τον Αχμέτ Νταβούτογλου, συνόδευαν στο επίσημο ταξίδι του στην Σαουδική Αραβία ο αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Χουλουσί Ακάρ και ο διοικητής της πανίσχυρης μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ Χακάν Φυντάν. Φαίνεται όμως ότι οι δύο αυτοί άνδρες είχαν πολύ πιο σημαντικές επαφές στο Ρυάντ, από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό τους. Οι συναντήσεις αυτές αυτές δεν απετέλεσαν έκπληξη για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή. Ιδιαιτέρως μάλιστα, κατά την τρέχουσα περίοδο που η Σαουδική Αραβία ηγείται της σουνιτικής πλευράς στον υποβόσκοντα ισλαμικό εμφύλιο.
Οι υπόγειες διαδρομές μεταξύ Ρυάντ και Αγκύρας απεκαλύφθησαν λίγα μόλις χρόνια μετά την σταθεροποίηση του Ταγίπ Ερντογάν στην Κυβέρνηση της Τουρκίας. Και παρ' ότι οι δύο πλευρές είχαν έναν αταβιστικό ανταγωνισμό για τα πρωτεία στον μουσουλμανικό κόσμο, τους ένωνε η κοινή προσπάθεια υποβαθμίσεως του ρόλου της Αιγύπτου την οποία σε διαφορετικά πεδία ο καθένας, θεωρούσαν επικίνδυνο αντίπαλο.
Για τους Τούρκους, οι Αιγύπτιοι ήσαν μια ισχυρή μουσουλμανική χώρα, με σχεδόν κοσμικού τύπου διακυβέρνηση που ανέκαθεν αμφισβητούσε την θέση τους και έθετε φραγμούς στα σχέδιά τους για την ανατολική Μεσόγειο. Οι Σαουδάραβες εξ άλλου, διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία στο ισλάμ, ως χώρα καταγωγής του Προφήτου και ως θεματοφύλακες των προσκυνημάτων της Μέκκας. Παρ' όλα ταύτα όμως ουδέποτε ανέδειξαν μια θεολογική σχολή ικανή να αμφισβητήσει την αίγλη που δικαίως απολαμβάνει το Πανεπιστήμιο του Καΐρου στον μουσουλμανικό κόσμο. Δεν έρχονται κάν δεύτεροι, καθώς την θέση αυτή κατέχει το θεολογικό Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης. Να σημειωθεί δε, ότι σε αυτό στέλνουν οι Τούρκοι τους δικούς τους μουφτήδες, θέλοντας να αποφύγουν το Κάιρο.
Είναι ίσως οξύμωρο ότι τις τρεις αυτές χώρες (Αίγυπτο, Τουρκία, Σαουδική Αραβία) η αμερικανική πολιτική εξακολουθεί να καταγράφει ως «χώρες-στυλοβάτες» των δυτικών συμφερόντων στην Μέση Ανατολή. Είναι και αυτή μια αταβιστική προσέγγισις που ανάγεται στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Και δυστυχώς, στην διεθνή πολιτική υπάρχουν τεράστιες δυνάμεις αδρανείας που καθιστούν την προσαρμογή στην πραγματικότητα εξαιρετικά δύσκολη, ακόμη και για μεγάλες χώρες.
Τα τελευταία χρόνια, η μοναδική περίοδος κατά την οποία οι σχέσεις της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας με την Αίγυπτο ήσαν ειλικρινώς φιλικές, ήταν εκείνη κατά την οποία στο Κάιρο είχε επικρατήσει η εξαιρετικώς αντιαμερικανική «μουσουλμανική αδελφότης» του προέδρου Μόρσι.
Οι «ειδικές σχέσεις» τόσο της Αγκύρας όσο και του Ρυάντ, με τι ισλαμικό μόρφωμα του ISIS είναι μια νέα παράμετρος την οποία μέχρι στιγμής η αμερικανική πολιτική δεν έχει ακουμπήσει. Νομοτελειακώς όμως η βαθμιαία αποκατάστασις των σχέσεων με το Ιράν θα οδηγήσει σε συνολική αναθεώρηση των προσεγγίσεων της Δύσεως και εκεί. Και τούτο δεν είναι άσχετο προς το γεγονός ότι περίπου την ίδια περίοδο που άρχιζε η άρσις των κυρώσεων προς την Τεχεράνη, ο βασιλεύς της Σαουδικής Αραβίας επανελάμβανε ότι στόχος της πολιτικής του είναι να θέσει φραγμό στην επέκταση «των σιιτών του Ιράν».
Άλλωστε οι Ιρανοί, είναι μόνοι εκτός από τους Κούρδους που έδωσαν πραγματικές μάχες στο έδαφος του Ιράκ και της Συρίας, απέναντι στον στρατό του Χαλιφάτου. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο αυτό έχει ενοχλήσει τους πάτρωνες του ISIS στην Άγκυρα και στο Ρυάντ.
Βεβαίως, οπουδήποτε εμπλέκεται το Ιράν, προκαλείται αυτομάτως αντίδρασις του Ισραήλ. Όμως ποτέ τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Σε αντίθεση με ό,τι θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος που δεν γνωρίζει εις βάθος την κατάσταση, στην βουλή του Ιράν μετέχουν 26 Εβραίοι βουλευτές, ενώ στην Τεχεράνη λειτουργούν κανονικά αρκετές συναγωγές (όπως άλλωστε και ο Ελληνορθόδοξος ναός της Ευαγγελιστρίας)!

ανάλυσή στην Εστία του
Euthymius Petrou

Πικρά και γλύκα συναισθήματα από τα επεισόδια τον Άγνωστο Στρατιώτη !

Εχθές στο Σύνταγμα πραγματοποιήθηκε  η συγκέντρωση της Παμποντιακης Ομοσπονδίας που κάλεσε όλους τους Έλληνες να διαδηλώσουν κατά των απαράδεκτων δηλώσεων του Υπ. Παιδείας
 κ. Φιλη. Ως εδώ το γεγονός και αυτά που το ακολούθησαν είναι σε όλους γνωστά. Πολλά από αυτά έχουν πάρει την γνώστη μεγέθυνση όπως συνήθως γίνεται.

Στη χθεσινή συγκέντρωση έγιναν πολλά. Εγώ βρέθηκα εκεί για λογαριασμό της εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" και του διαδικτυακού τόπου της. Είδα πολλά, όπως όλοι όσοι ήμασταν εκεί. Μέσα από αυτό των κυκεώνα, έμενα μου έκαναν κάποια πράγματα καλή εντύπωση, έναντι με άλλα που μου έκαναν κατάπτυστη εντύπωση. Για αυτό επανέρχομαι στα τεκταινόμενα της χθεσινής μέρας  και θέλω να σας τα προβάλω αναλυτικότερα.

Θα σας παραθέσω πρώτα τα αρνητικά όχι για να φανώ μίζερος και κακός, άλλα γιατί πιστεύω ότι κάποια από τα θετικά είναι ικανά να μας αφήσουν μια γλυκιά γεύση στο τέλος.

Στα αρνητικά πέρα από τον "ξυλοδαρμό" του κ. Κουμουτσάκου υπήρξαν και άλλα.
Πρώτον η  προληπτική απομάκρυνση των ευζώνων από τις θέσεις τους. Αιτία ήταν η αδυναμία εκτέλεσης της τελετουργικής αλλαγής λόγω του πλήθους των επίσημων, που προσπαθούσαν να συνωστισθούν μπροστά μπροστά για να κερδίσουν ένα κάλο πλάνο ή ένα κάλο φωτογραφικό καρέ μη σεβόμενοι τον χώρο και τους άγρυπνους φρουρούς του μνημείου του έθνους μας.

 

Δεύτερο το ότι πάρα πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν σεβόντουσαν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και ανέβαιναν επάνω (δεν αναφέρομαι στην ώρα των επεισοδίων, για αυτά θα αναφερθώ παρακάτω) κάτι που προσωπικά θεωρώ ως ύβρη προς τους ήρωες πρόγονους μας και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί γινόταν αυτή η απρέπεια.

 

Τρίτο και κυριότερο είναι τα επεισόδια που γίνανε επάνω και στο χώρο πέριξ του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη από άτομα που υποτίθεται εκείνη την στιγμή ήταν εκεί για να υπερασπιστούν την μνήμη των προγονών τους, βεβηλώνοντας παράλληλα τους ηρωικούς πεσόντες του έθνους μας. Στη προσπάθεια επιθέσεως στους άντρες της ΥΑΤ, κάποιοι από τους παρευρισκόμενους πέταξαν νεράντζια και νερά προς το μνημείο. Τέτοιες εικόνες έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν άλλα από τους γνωστούς εθνομηδενιστικους χώρους της αριστεράς. Αυτή την φορά είναι πολύ βαρύτερο το ότι όλα αυτά έγιναν από τον πατριωτικό χώρο ανεξαρτήτως κόμματος. Η ιδεολογία αυτού του χώρου σε συνδυασμό με τη λογική της φιλοπατρίας και της προστασίας της ιστορικής και εθνικής μνήμης δεν μπορεί πάρα να εξεγείρεται απέναντί σε όλους αυτούς που λόγω έλλειψης πραγματικής παιδείας, οι πράξεις τους εξομοιώνονται με τις τακτικές της εθνομηδενιστικης αριστεράς.Με άπλα λογία δεν κρίνω το τι έγινε στα επεισόδια, άλλα είναι απαράδεκτο να βεβηλώνουν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη καλυμμένοι πίσω από την οποιαδήποτε οργή.

Επειδή σας προανέφερα και για θετικά από την χθεσινή συγκέντρωση θα σας τα αναφέρω τώρα ώστε να μας μείνουν αυτά στην επιφάνεια και όχι οι κάποιες ασχήμιες που έγιναν από πολλούς και διάφορους.

Πρώτον είναι η μαζική συμμέτοχη του κόσμου που πέρα από την καταγωγή του, κατέβηκε να διαμαρτυρηθεί κατά της προσπάθειας αλλοίωσης της ιστορικής και εθνικής μνήμης. Η μαζικότητα έδειξε πως κατά βάθος στην Ελληνική κοινωνία υπάρχουν ακόμα κάποια υγιή αντανακλαστικά που έχουν να κάνουν με τους προγόνους μας και τις ρίζες μας. Έκτος από τους Ποντίους, είχαν παρουσία Κύπριοι, Βόρειο Ηπειρώτες και από άλλες σκλαβωμένες και όχι λησμονημένες πατρίδες, άλλα και από άλλες περιοχές όπως Μακεδόνες, Κρήτες και από την Πελοπόννησο.

Δεύτερο είναι η προσπάθεια του δεκανέα υπηρεσίας της προεδρικής φρουράς, για να μην ανέβουν στο μνημείο και το βεβηλώσουν οι παρευρισκόμενοι, μέχρι την στιγμή που πήρε την διαταγή να αποχωρήσουν από το σημείο οι Εύζωνες. Του αξίζει ένα μπράβο, που πάρα το πλήθος του κόσμου και των εκπροσωπών των ΜΜΕ, αυτός προσπαθούσε να κάνει το καθήκον του.  Παρότι δεν τα κατάφερνε πάντα.

Τρίτο είναι ο επικεφαλής της διμοιρίας της ΥΑΤ και η απάντηση που έδωσε σε εξοργισμένο πολίτη μετά από την περιορισμένη χρήση χημικών κατά την επίθεση στον κ. Κουμουτσάκο και την μετέπειτα σε αυτη που ακολούθησε κατά των αντρών του."ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΠΌΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΌΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΈΧΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΙΡΆΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΜΟΥ" δείχνοντας τους άντρες του. Τέτοιους αξιωματικούς χρειαζόμαστε, μπράβο του!



Για το τέλος και ως επίλογο της χθεσινής εκδήλωσης, δεν μπορούσα να αφήσω τίποτε άλλο από την γερόντισσα που μας δίδαξε την έννοια του πραγματικού σεβασμού στους προγόνους μας. Γονατίζοντας και προσκυνώντας τον Άγνωστο Στρατιώτη αυτόν που ο τάφος του είναι κάπου στα σκλαβωμένα βουνά του Πόντου, της Βορείου Ηπείρου, της Ιωνίας, της Κύπρου, στα βάθη του Αιγαίου και σε κάθε γωνιά αυτού του κόσμου οπού οι Έλληνες πολέμησαν για την λευτεριά του έθνους μας.

ΜΗ ΧΑΘΕΙ Η ΟΥΣΙΑ...

Η δήλωση του υπουργού παιδείας Νίκου Φίλη για τη μη ύπαρξη γενοκτονίας σε βάρος των Ελληνων του Πόντου, έρχεται σε σύγκρουση με την νεότερη ιστορια, καθως εχει καταγράψει τον θάνατο 350.000 Ποντίων, ως μια απο τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Ειναι τουλαχιςτον αστείο για ενα υπουργό Παιδείας να κρύβεται πίσω απο λεκτικούς τακτικισμους και να αποφεύγει να δει κατάματα την αλήθεια. Ότι δηλαδή απο το 1914 έως το 1923 διαπράχθηκε απο τη πλευρά των Τούρκων εναπρομελετημένο έγκλημα με αποτελςμα εκατοντάδες χιλιάδες θανατους με μεθόδους όπως, ο ξεριζωμός, η εξάντληση απο τις κακουχίες, τα βασανιστήρια και τα στρατόπεδα θανάτου ενώ όσοι επιβιωσαν ποτε δεν κατάφεραν να ανακτήσουν το τροπο ζωής που ειχαν στον Πόντο. Η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιων, ο πλέον έγκυρος σε αυτά τα ζητήματα οργανισμός, εχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ποντίων καθως και το ΕΛΛΗΝΙΚΟ Κοινοβούλιο, αλλα πάνω απο όλα οι μνήμες των επιζώντων που μεταφέρονται απο γενιά σε γενιά ειναι αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής πραγματικότητας. Ειναι εθνικά και πολιτικά απαράδεκτο ο Έλληνας υπουργός, υπεύθυνος εν μέρει για την ιςτορικη μνήμη των νέων της χώρας μας, να ταυτίζεται με τους Τούρκους ομολόγους του που επιμελώς προσπαθούν να απαλλάξουν τους προγόνους τους απο τη μομφή της γενοκτονίας των Ελληνων του Πόντου. Ο ελληνικός λαός δε θα επιτρέψει κατι τέτοιο.



Χρήστος Κονταρίδης / Kontaridis Christos