ΠΕΣ ΜΟΥ. ΠΟΥ ΜΑΣ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ!

Από το facebook του
Βαγγέλης Λειβαδίτης

Πες μου...
Που έχεις δει τις Ένοπλες Δυνάμεις και τι ξέρεις για αυτές;
Έλιωσες ποτέ στη σκοπιά το καλοκαίρι ή ξεπάγιασες σ'αυτήν το χειμώνα;
Περόνιασαν τα κοκκαλά σου ποτέ σε ενέδρα στον Έβρο;
Έμεινες ποτέ χωρίς νερό, με ξεραμένο στόμα και αφυδατωμένο σώμα, ως φρουρά σε βραχονησίδα;
Ένιωσες ποτέ υλικό για άλεσμα, μέσα σε άρμα μάχης;
Σε ακούμπησε ποτέ το ωστικό κύμα έκρηξης εκρηκτικού, ή βλήματος πυροβολικού;
Πάγωσε ποτέ το αίμα σου, πάνω από νάρκη σε εγκαταλελειμμένο ναρκοπέδιο;
'Εσπρωξες ποτέ στρατιωτικό όχημα κολλημένο σε λάσπη;
Άλλαξες ποτέ ερπύστρια με παγωμένα χέρια;
Έφυγες ποτέ από αεροπλάνο με ένα πανί στην πλάτη;
Σακατεύτηκες ποτέ σε ατελείωτες πορείες, με ζέστη ή κρύο και με 30 κιλά στην πλάτη;
Καταδύθηκες ποτέ στα σκοτεινά νερά μέσα σε ένα κονσερβοκούτι ή με μια μπουκάλα στην πλάτη και ένα όπλο στα χέρια;
Αναμετρήθηκες ποτέ με θεόρατα κύματα στο Αιγαίο;
Βάρυναν ποτέ τα χέρια και τα πόδια σου 8 και 10 φορές παραπάνω από το βάρος σου, μέσα σε μια ιπτάμενη σφαίρα;
Είδες ποτέ σου πτώμα μέσα στη θάλασσα, ή οικογένειες με μωρά να σκυλοπνίγονται και να ΠΡΕΠΕΙ να τους σώσεις;
Χώθηκες ποτέ μέσα στη φωτιά, που δεν έβαλες εσύ, που δεν καίει το δικό σου σπίτι, για να την σβήσεις;
Αντιπαρατέθηκες ποτέ με ένοπλο παράνομο;
Ένιωσες ποτέ ότι η μέρα με τις 24 ώρες της........ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΤΑΝΕΙ;
Εμπιστεύτηκες ποτέ ΤΗ ΖΩΗ σου, στον ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΟΥ;
Κρέμασες ποτέ τις ΖΩΕΣ ανθρώπων που δεν γνωρίζεις στο ΛΑΙΜΟ ΣΟΥ;
Κρέμασες ποτέ την προσωπική σου ζωή στον κόκορα, για να μπορείς να κάνεις όλα τα παραπάνω;
Πληρώθηκες ποτέ με ένα απλό ΜΠΡΑΒΟ και να σου είναι υπεραρκετό;
Αλήθεια, πες μου; πως νομίζεις ότι αποτρέπεται ένας πόλεμος;
Αλήθεια, πες μου εσύ, σε ένα πιθανό πόλεμο, που θα είσαι;
Πες μου, που έχεις δει τις Ένοπλες Δυνάμεις σου και τι ξέρεις για αυτές;
Μας έχεις δει μόνο στις παρελάσεις, κι εκεί ακόμα δεν ξέρεις πόσο ιδρώτα έχουμε ρίξει, για να σου αρέσουμε, για να μας καμαρώνεις.
Μας έχεις δει μόνο στις παρελάσεις, όπου σαν το αποπαίδι σου, φορέσαμε τα καλά μας και ήρθαμε στο δρόμο σου για να μας αγκαλιάσεις.
Μας έχεις δει μόνο στις παρελάσεις, που και αυτές ήθελες να σταματήσεις.
Δεν θες να ξέρεις, δεν θες να βλέπεις, δεν θες να καταλαβαίνεις, δεν θες να συμπονάς, δεν θες να συναγωνίζεσαι.
Δεν σε πειράζουν αυτά τα συνθήματα που λέμε...
Η αλήθεια είναι πως δεν σε νοιάζει τι λέμε....
Θες απλώς, με κρύο αίμα, με καθόλου ψυχή, με πορωμένο πνεύμα
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΟΥ
ΣΕ ΕΜΑΣ...
ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ
ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ...